Kącik poezji, cytatów, sentencji.... - Norwegia - s184

Dobry wieczór...
Strony w kąciku...znam już prawie na pamięć...jak tylko mam wolną chwilę...siadam i robię sobie...
przegląd kącika od samego początku...czytam wiersze...słucham piosenek...do 119 strony...
bo tam dopiero jestem... ...nikt nie wkleił...zespołu Pod Budą...no chyba...że jest coś dalej...
Ten zespół ma takie ładne teksty...wkleję dzisiaj jeden...

Kiedy mi rzucasz dobre słowo
Kiedy usłyszę słowo dobre
To mi dach wyrasta nad mą głową
I nawet strach ma oczy modre
Wokół spadają z drzew miesiące
Lecz ja posprzątam je bez żalu
I mocniej zwiążę koniec z końcem
I będzie piękniej niż w Wersalu
Ty jednak milczysz niby zegar
W którym kuranty są zaklęte
Pewnie się nawet nie spodziewasz
Że we mnie coś za chwilę pęknie
Czy winna jestem czy bez winy
W tych sprawach łatwo się pomylić
Ale uważaj. By ktoś inny
Nie mówił. Do mnie w takiej chwili
Bo gdy usłyszę dobre słowo
Którego bardzo mi potrzeba
To dach urośnie mi nad głową
A włosy wzlecą aż do nieba...



,,Żyjemy nie tak, jak chcemy, lecz tak, jak potrafimy,,
Demokryt

Dobranoc...

Witam. W ramach mojej hipokryzji wrzucę na koniec dnia parę słów.
O pseudo patriotyźmie ...... może kiedy indziej


Biegnijmy.

Tylko popatrz miła.....to my.
Malowały go moje myśli
szukając drogi do twojej miłości
Tak wygląda radość dnia
gdy wstajesz razem z nim,
tak będą wyglądać
dni i lata pod naszymi stopami.

Czuję drżenie tego serca,
jego radość pierwszej miłości
i spokój lat,
jakby to było zawsze i na wieki.

Choć pamięć dna gdzie upodlone
spadało nieraz.....prawie umarłe ,
błędy i potknięcia które powtarzamy wciąż
.............trwoży i paraliżuje.

Pragnienie szczęścia wciąż nas z niego podnosi,
nie daje nam odejść w cień zapomnienia
i umrzeć w samotności.

Aż drżę na myśl o chwili
kiedy prosząc cię do tańca
zajrzę w twe źrenice,
obietnicę tego co nazwać nie potrafie,
zostając rozbitkiem na twojej tratwie.

Więc podaj mi swoją dłoń kochana
biegnijmy co sił za zachodzącym słońcem,
cieszmy się jego ciepłem....póki nić nasza cała
póki mrok nas do snu wiecznego nie tuli.
Może to już ostatni raz?
LM76

dobranoc.

Dzień dobry... ...ruszamy w świat...



Wiersz z książki "Stowarzyszenie umarłych poetów" napisany przez Tennyson'a ("Ulisses,,)

Ruszajmy przyjaciele,
Wcale nie jest za późno,
By szukać świata ze snów...
Ot, choćby przepłynąć horyzont wszerz,
Potem wzdłuż...
Nie ma już w nas tej mocy, która za dawnych lat
Umiała wstrząsnąć niebem, poruszyć cały świat.
Jesteśmy tym, czym jesteśmy -
Zły los, a może zły czas
Osłabił w sercu ogień, co łączył niegdyś nas,
Lecz wzmocnił naszą wolę i teraz dobrze wiemy,
Że trzeba szukać, szukać, szukać,
Bez względu na to, co znajdziemy....

Pozdrawiam Nowy Dzień...a w nim Was...

Dzień dobry...dzisiaj popłyniemy...
Zakładamy błękitne okulary...nurkujemy...
O tak,...
Już możemy...podglądać...zwiedzać Podwodny Świat...



Kolor światła...

Świat bez pór roku
Świat bez powodu
Nie ma dnia ani nocy
Cisza...głucha cisza
Otacza piękno
Ogród, nietknięty ludzką ręką
Kwiaty rodzą się ze skał i piasku
Przebijające się promienie światła
Tworzą srebrne chmury
Wibracyjny puls życia...
W mglistej głębi ukryte głęboko
Niewidzialne stworzenia
Pełzające po dnie
Schowane w atramentowej chmurze
Zmieniają kolory w pęknięciu rafy
Znikają w granacie głębi
Unoszą się nad rafą koralową

Gdy człowiek widział to piękno
Zaczyna rozumieć...po co żyje...



Wypływamy...z szafy koralowej...
Odziani w szatę podwodnego świata...unosimy w górę...na powierzchnię...
Zaczynamy...uroczy dzień...wieczór...noc...dzień...wieczór...noc..........

Dobry wieczór...kąciku...



“Dojrzyj promyk słońca tam gdzie inni widzą tylko ciemność”

Pozdrawiam...

...parafrazujac

sprobuj dojrzec szarosc tam,gdzie inni widza tylko czern i biel!

tez dobre

sam wymyslilem...

para...co....

...para

moze to,ze ja tak caly czas :

'pod parą'...

   Coś mi się przypomniało, napisane i wykonane przez mistrzów: "Niepewność".



Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,

Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;

Jednakże gdy cię długo nie oglądam,

Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam;

I tęskniąc sobie zadaję pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?



Gdy z oczu znikniesz, nie mogę ni razu

W myśli twojego odnowić obrazu?

Jednakże nieraz czuję mimo chęci,

Że on jest zawsze blisko mej pamięci.

I znowu sobie powtarzam pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?



Cierpiałem nieraz, nie myślałem wcale,

Abym przed tobą szedł wylewać żale;

Idąc bez celu, nie pilnując drogi,

Sam nie pojmuję, jak w twe zajdę progi;

I wchodząc sobie zadaję pytanie;

Co tu mię wiodło? przyjaźń czy kochanie?



Dla twego zdrowia życia bym nie skąpił,

Po twą spokojność do piekieł bym zstąpił;

Choć śmiałej żądzy nie ma w sercu mojem,

Bym był dla ciebie zdrowiem i pokojem.

I znowu sobie powtarzam pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?



Kiedy położysz rękę na me dłonie,

Luba mię jakaś spokojność owionie,

Zda się, że lekkim snem zakończę życie;

Lecz mnie przebudza żywsze serca bicie,

Które mi głośno zadaje pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czyli też kochanie?



Kiedym dla ciebie tę piosenkę składał,

Wieszczy duch mymi ustami nie władał;

Pełen zdziwienia, sam się nie postrzegłem,

Skąd wziąłem myśli, jak na rymy wbiegłem;

I zapisałem na końcu pytanie:

Co mię natchnęło? przyjaźń czy kochanie?