Kolejny problem w Norwegii. Hodowle ryb zagrożone

Badania przeprowadzono w odpowiedzi na obawy Statsforvalteren w Vestland, który odnotował spadek poziomu tlenu w wodach przydennych oraz wzrost ilości planktonu roślinnego. Dane wskazują na zwiększone stężenia azotu, co skłoniło władze do czasowego wstrzymania wydawania nowych pozwoleń na hodowlę ryb w Hardangerfjorden.

Naukowcy potwierdzają, że obecna produkcja mieści się jeszcze w dopuszczalnych normach środowiskowych, ale możliwości dalszego rozwoju są ograniczone. Wyjątkiem pozostają obszary, w których wykryto zanieczyszczenia w osadach dennych.

Raport wskazuje, że pogarszający się stan środowiska fiordu jest związany z obecnością metali ciężkich, takich jak miedź i cynk. Substancje te pochodzą zarówno z dawnych zakładów przemysłowych, jak i z hodowli ryb.

W przeszłości stosowano miedź do zabezpieczania sieci przed porastaniem glonami, co przyczyniło się do wzrostu jej stężenia w osadach. Obecnie hodowcy coraz częściej rezygnują z tej praktyki, wykorzystując czyszczenie mechaniczne lub alternatywne, mniej szkodliwe środki.

Naukowcy ostrzegają, że planowane inwestycje akwakulturowe w Hardangerfjorden, szczególnie w rejonach Varaldsøy, Skåneviksfjorden i Onarheimsfjorden, muszą być dokładnie analizowane. Modele symulacyjne wskazują, że zwiększenie produkcji może doprowadzić do nadmiernego rozwoju planktonu i spadku zawartości tlenu w wodzie.

Problem przestaje dotyczyć wyłącznie pasożytów, takich jak łososiowa wszawica, a obejmuje także nadmiar substancji odżywczych. Odpowiednie rozmieszczenie przyszłych hodowli będzie kluczowe dla uniknięcia pogorszenia stanu środowiska fiordu.

Raport instytutu trafił już do norweskiej administracji, która zdecyduje, czy dopuści dalszy rozwój hodowli ryb w tym rejonie. Urząd ds. Ochrony Środowiska podkreśla, że dokument będzie stanowił podstawę przy rozpatrywaniu nowych wniosków o pozwolenia akwakulturowe.

Naukowcy apelują o ochronę wrażliwych ekosystemów, w tym raf koralowych i kolonii koralowca bambusowego znajdujących się w Hardangerfjorden. Zanim powstaną nowe instalacje hodowlane, zalecają dokładne zbadanie dna fiordu, by zapobiec negatywnym skutkom dla unikalnych siedlisk morskich.