Co dziesiąty mieszkaniec Norwegii żyje w ubóstwie. W trudnej sytuacji renciści

Wraz z odbiorcami świadczeń uzupełniających oraz osobami o obniżonej zdolności do pracy, to niepełnosprawni odnotowali największy wzrost odsetka w grupie ludzi o niskich dochodach w latach 2017-2020. Wśród emerytów i rencistów żyjących samotnie oraz otrzymujących odpowiednio świadczenie kwalifikacyjne i świadczenie uzupełniające ponad 7 na 10 osób ma niskie dochody.

Jednocześnie spadła liczba osób o niskich dochodach wśród imigrantów i urodzonych w Norwegii z rodzicami imigrantami, młodych ludzi mieszkających samotnie, emerytów i rencistów żyjących samotnie z emeryturą oraz osób otrzymujących pomoc społeczną.

SSB przyjęło próg niskich dochodów ustalony na 60 proc. W 2020 r. średni wynik wynosił 402 tys. koron po opodatkowaniu, a więc 60 proc. z tego to 241 tys. koron na jedną osobę. Taką kwotę uznano za jeden z kilku wskaźników ubóstwa w Norwegii. Raport dotyczy lat 2017-2020. SSB publikuje takie badania co trzy lata.

Dane SSB wskazują, że osób o obniżonej zdolności do pracy i niepełnosprawnych przybyło najwięcej w gronie mieszkańców Norwegii o niskich dochodach. Renciści również pozostają w tyle w ogólnym trendzie dochodowym. W ostatnich latach wzrósł też odsetek osób niepełnosprawnych, którym brakuje świadczeń socjalnych.

Około jedna czwarta lokatorów gospodarstw domowych, w których główne źródło pieniędzy to renta inwalidzka, ma dochód poniżej limitu wskazującego na ubóstwo. Odpowiada to 77 800 osobom. To wyraźny wzrost od 2017 r., kiedy odsetek ten wynosił 20 proc. Od 2012 roku dochody tej grupy rosły wolniej niż w całej populacji.

W Norwegii jest coraz więcej młodych z rentą, którzy często mają niższe dodatkowe dochody niż osoby starsze. W 2020 r. 2 proc. osób żyjących w ubogich gospodarstwach domowych odnotowało dochód zawodowy jako główne źródło zarobku. Najwięcej pieniędzy pochodziło w nich z renty inwalidzkiej. To jednak spadek z 2,7 proc. w 2014 roku.

W 2017 r. zarobek z pracy stanowił 17 proc. łącznych dochodów osób z rentą inwalidzką. W 2020 r. odsetek ten spadł do 15 proc., także uwzględniając inwalidów o niższych dochodach pobierających zasiłki.

W sumie w 2020 r. w Norwegii żyło 325 500 osób należących do gospodarstwa domowego, w którym osoba zapewniająca główne dochody otrzymywała rentę inwalidzką. To wzrost o około 27 tys. od 2017 r.

Czterem osobom na dziesięć otrzymujących rentę inwalidzką brakuje przynajmniej jednego dobra materialnego. Najbardziej rozpowszechnione przypadki to sytuacje, w których kogoś nie stać nas na wymianę zużytych mebli (27 proc.), odzieży (16 proc.) czy zakup prywatnego samochodu (19 proc.). W ostatnich latach liczby te wzrosły.

W populacji jako całości znacznie mniej osób ma te problemy i tutaj wyniki utrzymywały się na stałym poziomie. Mniej więcej co czwarty mieszkaniec Norwegii nie może sobie pozwolić na wyjazd na wakacje, 16 proc. nie stać na jedzenie lub picie z rodziną i przyjaciółmi, a 13 proc. nie ma środków na ciekawe spędzanie wolnego czasu.

Źródła: SSB, VG