Nowy lek na odchudzanie i cukrzycę już norweskich aptekach. Może być skuteczniejszy niż Ozempic i Wegovy

Produkowany przez giganta farmaceutycznego Eli Lilly środek jest zatwierdzony do leczenia cukrzycy typu 2 i otyłości. – 20-25 proc. populacji Norwegii ma BMI powyżej 30, zatem wiele osób może odnieść korzyść z tego rodzaju leczenia – mówi dyrektor medyczny Eli Lilly w krajach nordyckich, Lars-Petter Strand.

Nie przeprowadzono badań bezpośrednio porównujących Wegovy i Mounjaro. Obydwa leki zmniejszają uczucie głodu i zwiększają uczucie sytości. Ponadto sprawiają, że osoby stosujące preparaty tracą ochotę na czerpanie przyjemności z jedzenia. Oba wprowadza się do organizmu poprzez zastrzyk w brzuch raz w tygodniu.

Każdy z leków zawiera sztuczną wersję hormonu jelitowego GLP-1. Pierwotnie hormon ten stosowano w lekach na cukrzycę typu 2, zanim duńska firma Novo Nordisk – jako pierwsza na świecie – zdecydowała się zastosować ten sam mechanizm w lekach na redukcję masy ciała.

To, co może uczynić Mounjaro bardziej skutecznym, to inny sztuczny hormon jelitowy, GIP. Wysyła on do mózgu sygnał, że człowiek ma już uczucie sytości. Poza tym przyczynia się do ograniczenia „niebezpiecznego tłuszczu”, który osadza się wokół narządów wewnętrznych.

Obecnie Mounjaro (5 mg) będzie kosztować 3450 koron miesięcznie, czyli około 41 tys. koron rocznie. Cena Wegovy (2,4 mg) to 3039 koron, a więc około 36 tys. koron rocznie. Lekarze wypisują je na tzw. białe recepty, co oznacza, że pacjenci ponoszą całkowite koszty zakupu. Refundowane są preparaty z niebieskich recept.

Wiele osób krytycznie odnosiło się do faktu, że skuteczne leki odchudzające są tak drogie i tylko zamożne osoby mogą sobie pozwolić na ich stosowanie. Jøran Hjelmesæth jest jednym z czołowych norweskich ekspertów ds. otyłości. Uważa, że ​​na rynku potrzeba więcej leków odchudzających, ponieważ to wpłynęłoby na konkurencję i obniżkę cen.

Choć Mounjaro ma być skuteczniejszy, to jednak nie wszyscy pacjenci mogą od razu się na niego zdecydować. Wegovy bowiem jest lepiej przebadany pod kątem skutków ubocznych, a zatem bezpieczniejszy. Najczęściej występują nudności, wymioty, biegunka, zaparcia i bóle brzucha. U większości zażywających środek te objawy z zcasem łagodnieją lub ustępują. Z badań wynika jednak, że ​​profil działań niepożądanych w przypadku Mounjaro jest bardzo podobny.

Dla wielu celem jest to, aby po pewnym czasie zaprzestać przyjmowania tabletek odchudzających, ale w praktyce trudno przerwać ten proces. Pacjenci, którzy zaprzestają stosowania leku, odzyskują uczucie głodu i przyjemność jedzenia. Dla niektórych staje się to wręcz jeszcze silniejsze niż przed stosowaniem leku.

Leki odchudzające przez wielu określane są jako rewolucja. W ostatnich latach nastąpił gwałtowny wzrost zainteresowania i sprzedaży leków Ozempic i Wegovy. Jednak liderka Stowarzyszenia Lekarzy Ogólnych, Marte Kvittum Tangen, podkreśla na łamach NRK, że ​​najlepszą radą w przypadku chęci utraty wagi i odzyskania zdrowia jest jeść mniej i być bardziej aktywnym.

Mounjaro został dopuszczony do użytku w Norwegii. Lek jest zatwierdzony zarówno w przypadku cukrzycy typu 2, jak i otyłości. Może spowodować utratę wagi do 16 proc. masy ciała przy dawce 5 miligramów i ponad 22 proc. przy dawce 15 miligramów.

W badaniu z udziałem 2500 uczestników z nadwagą lub otyłością stwierdzono, że uczestnicy przyjmujący najwyższe dawki tyrzepatidu stracili średnio ponad 20 proc. masy ciała w ciągu 72 tygodni trwania badania.

Według „The New York Times” inne testy wykazały, że Mounjaro/Zepbound przyjmowany w najwyższej dawce powodował średnio 18-procentową redukcję masy ciała. W podobnych badaniach wynik Wegovy wyniósł 15 proc.

Źródła: NRK, oa.no, Nettavisen