Kącik poezji, cytatów, sentencji.... - Norwegia - s101

Romantyczny wieczór....Dobry wieczór....



Gałczyński Konstanty Ildefons
Pyłem księżycowym

Pyłem księżycowym być na twoich stopach
Wiatrem przy twej wstążce,
Mlekiem w twoim kubku,
Papierosem u ustach,
Ścieżką pośród chabrów,
Ławką, gdzie spoczywasz,
Książką którą czytasz.

Przeszyć Cię jak nitką,
Otoczyć jest przestwór
Być porami roku dla
Twych drogich oczy
I ogniem w kominku
I dachem, co chroni
Przed deszczem...

Kiedyś...ktoś napisał ,,Hop...hop...hop w kaftaniku...,,ja czasem puszczam takie piosenki (mam na myśli tą poniżej...chociaż... chociaż ładna jest, prawda?, tylko refrenu nie rozumiem ) że chyba już czas rozejrzeć się za czymś takim....ha, ha, ha.....
Ech, tam...każdy jest troszkę szajbnięty....



A teraz bardziej romantycznie...
Podobają mi się też...(napisałam też, bo wszystkie są ładne) wiersze tajemniczego Froylanda....



Każdy ma swojego boga
Ja kocham Cię bardziej od mojego
Połóż się obok mnie...
Sierpem księżyca otworzę bramę nocy
Cichutko zatańczę pocałunkiem
Delikatnie schowam się w ramionach
Otulona gwiazdą...powitam słońce...

Spokojnego...ubarwionego w romantyzm wieczoru życzę.....

Jak przyjdę, jak przyjdę,
wezmę Cię w ramiona,
uniosę az do gwiazd.
Zapale Drogę Mleczna
a gdy nadejdzie czas.
Ułożę w kołysce księżyca,
otulę kołdra gwiazd.
Niech niebo się zachwyca,
a Wenus traci blask.
Jak usniesz, jak usniesz
wpatrzony w Twoja twarz,
wezme Twoja dlon,
zatrzymam w miejscu czas.
p.g

Ups -dzieki Wilku Stepowy.
milych snow dla odwiedzajacych

Napisałem wiersz pod wpływem złości , spytacie dlaczego a dlatego ze jest 6.30 nad ranem i jeszcze nie śpię....


Internetowe Trupy


To smutne....
Trupy związane drutami.
Przerażające.
Trupy uzależnione kablami.
To smutne....
Trupia pustka w ekranie.
Żałosne.
Trupy są zakochane.
To smutne....
Trupy szukają miłości.
Ohydne.
Trupy spróchniałe kości.
To smutne....
Trupy przywiązane do krzeseł.
Okropne....
Trupy żyją w innym świecie.
To smutne....
Trupy w wirtualnym życiu.
Straszne.
Trupy żyją w ukryciu.
To smutne....
Trupy nie potrafią kochać
Upokarzające.
Trupy lubią siebie kreować
To smutne....

Dla Malgosi ..

Tej naj..naj..naj ..

Dlaczego tu? Bo to jest wiersz i juz.

Kerimek napisał:
Napisałem wiersz pod wpływem złości , spytacie dlaczego a dlatego ze jest 6.30 nad ranem i jeszcze nie śpię....


Internetowe Trupy


To smutne....
Trupy związane drutami.
Przerażające.
Trupy uzależnione kablami.
To smutne....
Trupia pustka w ekranie.
Żałosne.
Trupy są zakochane.
To smutne....
Trupy szukają miłości.
Ohydne.
Trupy spróchniałe kości.
To smutne....
Trupy przywiązane do krzeseł.
Okropne....
Trupy żyją w innym świecie.
To smutne....
Trupy w wirtualnym życiu.
Straszne.
Trupy żyją w ukryciu.
To smutne....
Trupy nie potrafią kochać
Upokarzające.
Trupy lubią siebie kreować
To smutne....




Przeczytalem to teraz kilka razy..

Madre.. Bardzo, bardzo madre..

I pisze to szczerze, tak jak mysle.

Nie wiem co ten chlopak ponizej spiewa,

ale obrazki moga troche pasowac do wiersza..

Dzień dobry.....



Niebo jest bardziej błękitne
Ziemia pod stopami nabrała kolorów
Gwiazdy świecą jaśniej
A wokół tylko Ty
Sen dnia i nocy...



„Piewcy kwiatów” (Pieśń Indian)

Kim jestem?
Ja przybywam na skrzydłach,
Układam pieśń,
W niej kwiaty opiewam
Motyle pieśni
Rodzą się w mym sercu,
One rozpraszają jego smutek.
Ja, ptak wiosny, zniżyłem lot,
Przybyłem tu, do ludzi,
Nad ziemią rozpościeram me skrzydła
W miejscu kwietnych tamburynów.
Nad ziemią się unosi, wzlatuje moja pieśń...

Pozdrawiam.....

Muszę jeszcze coś dopisać... ....Kerimku...całe szczęście, że już zimno....okno mam
zamknięte....

wilk stepowy napisał:


Kiedyś...ktoś napisał ,,Hop...hop...hop w kaftaniku...,,ja czasem puszczam takie piosenki (mam na myśli tą poniżej...chociaż... chociaż ładna jest, prawda?) że chyba już czas rozejrzeć się za czymś takim....ha, ha, ha.....
E tam...każdy jest troszkę szajbnięty....



.

Ładna jest ta piosenka..

A lekkiego świra ma każdy z nas i wielu jest z nim wrecz do twarzy..



Nam obojgu jest z nim ładnie. Tak mi się wydaje .

Dobry wieczór....



Antoni Słonimski
Gwiazdy

Cisza płonie w przestworzu,
Morze coraz ciemniejsze,
Gwiazdki, nawet najmniejsze,
Odbijają się w morzu.
Ośmielone milczeniem,
Rozpalone tą ciszą,
Drżą leciutko i wiszą
Ponad wody złocieniem.

Ale są tak malutkie,
Wyglądają tak blado,
że ze wstydu i smutku
Na dno morza się kładą.

I jeszcze coś ślicznego na wieczór......



Zaplątana w sieć kolorowych marzeń
Unoszę się do góry
Baśniowym snem kroczę do innego świata
Gdzie nie ma płaczu,jest tylko śmiech...
Lubię zgubić się w czasie...

I już mnie nie ma.....Dobranoc......

Na sztaludze marzeń
stawiasz blejtram ciekawości.
Na tle fantazji malujesz
portret wirtualny.
Pokrywasz werniksem czasu
oprawiasz w ramy życia.
Odstawiasz w kat zapomnienia.
p.g