Norweska waluta traci impet. Ekonomiści wskazują na kluczowy problem

2026 rok zaczął się inaczej. Korona przez kilka miesięcy była jedną z najmocniej zyskujących walut na świecie, co poprawiało siłę nabywczą Norwegów za granicą. Potem trend osłabł. Mocniejsza waluta obniża koszty importu. Ma też znaczenie dla presji cenowej, bo ta w Norwegii od kilku lat pozostaje powyżej celu Norges Bank na poziomie 2 proc. Po czwartkowej decyzji uwaga rynku znów skupiła się na kursie.

Dolar podrożał. Przed decyzją kosztował 9,50 NOK, a później 9,77 NOK. W ostatnim miesiącu korona osłabiła się wobec dolara o ponad 5 proc. Euro wzrosło z 11,04 do 11,16 NOK.

Strateg walutowy Magne Østnor z DNB Bank ASA (DNB) ocenił, że rynek walutowy mógł być rozczarowany. Według niego Norges Bank po majowej podwyżce przejął inicjatywę, ale teraz wybrał bardziej wyczekującą postawę. To mogło wzmocnić ruch widoczny już wcześniej. Østnor wskazał też na wpływ sytuacji wokół Iranu i cieśniny Ormuz oraz niższych cen ropy.

Kjetil Storesletten, profesor Uniwersytetu Minnesoty, stwierdził, że Norges Bank powinien był podnieść stopę. Jego zdaniem osłabienie korony po decyzji pokazuje, że polityka pieniężna nie była wystarczająco restrykcyjna. Zaznaczył, że norweska waluta traciła także w dalszej części dnia. W jego ocenie mała waluta musi uwzględniać ruchy zagranicznych banków centralnych.

Harald Magnus Andreassen, główny ekonomista Sparebank 1 Markets, widzi słabszy związek między decyzją a ruchem korony. Wskazał na spadek ceny ropy ze 110 dolarów do poniżej 80 dolarów za baryłkę w ostatnim miesiącu. Według niego korona spadła nawet mniej, niż wynikałoby to z ruchu na rynku ropy. Ocenił, że Norges Bank chciał sprawdzić efekty majowej podwyżki.

Różnica stóp ma znaczenie. Wyższe oprocentowanie w Norwegii wobec innych krajów zwykle wspiera koronę, bo zwiększa atrakcyjność lokowania środków w tej walucie. Storesletten wskazał na podwyżkę stóp w strefie euro. Zwrócił też uwagę na sygnały z amerykańskiego banku centralnego o bardziej restrykcyjnej polityce, niż oczekiwał rynek.

Norges Bank zakłada, że stopa może wzrosnąć jeszcze maksymalnie dwa razy w tym roku. Bank przedstawił też ścieżkę dalszych zmian. Zgodnie z prognozą inflacja ma wrócić do 2 proc. w 2029 roku. Storesletten ocenił, że to długi okres dla gospodarki, która od czterech lat mierzy się z wysoką dynamiką cen.

Silniejsza korona pomaga bankowi centralnemu na dwa sposoby. Obniża ceny importowanych towarów i usług, a przez to ogranicza presję z zagranicy. Wpływa też na rentowność firm eksportowych, które przy słabszej koronie uzyskują więcej w NOK. To może mieć znaczenie dla przyszłych negocjacji płacowych.

W norweskim modelu przemysł konkurujący na rynkach zagranicznych wyznacza ramy dla porozumień płacowych w całej gospodarce. Słabsza korona zwiększała w ostatnich latach pulę zysków do podziału między firmy i pracowników. Wyższe podwyżki płac mogą wzmacniać presję cenową. Dlatego kurs waluty pozostaje istotny dla decyzji Norges Bank.

Norges Bank stoi teraz przed oceną skutków majowej podwyżki i czwartkowego wstrzymania ruchu. Rynek będzie patrzył na koronę, ceny ropy i decyzje banków centralnych za granicą. Kolejne dane pokażą, czy osłabienie waluty stanie się trwałym problemem dla ścieżki inflacji.