Gospodarka "podwyższonego ryzyka". Norges Bank z nowym raportem

Geopolityczne napięcia oraz zmiany w światowym handlu wciąż wpływają na ryzyka dla globalnej gospodarki. Wzrost ceł może ograniczyć tempo wzrostu światowego PKB, choć jak dotąd nie wpłynął istotnie na aktywność gospodarczą w Norwegii ani w krajach będących jej głównymi partnerami handlowymi.

Międzynarodowy Fundusz Walutowy zwraca uwagę, że wyceny aktywów finansowych są wysokie, co zwiększa ryzyko gwałtownych wahań rynkowych. W Europie rosną także wydatki na obronność, transformację klimatyczną oraz opiekę nad starzejącą się populacją, co może dodatkowo obciążać budżety państw o wysokim zadłużeniu.

Norweskie gospodarstwa domowe wykazują mniejszą presję zadłużeniową niż w poprzednich latach. Według Norges Bank, całkowite zadłużenie rośnie wolniej niż dochody, a największe spadki odnotowano w grupach o najwyższych zobowiązaniach.

Wzrost wynagrodzeń przewyższył inflację, a stopy procentowe nieco spadły, co poprawiło zdolność kredytową mieszkańców. Jednocześnie, badania wskazują, że osoby o niższych dochodach lub bez wsparcia majątkowego rodziców coraz częściej opóźniają zakup własnego mieszkania.

Sytuacja w sektorze przedsiębiorstw pozostaje stabilna. Norweskie firmy są dobrze skapitalizowane, a ich rentowność utrzymuje się na zadowalającym poziomie, mimo wcześniejszego wzrostu kosztów finansowania. Banki zachowują wysoką płynność i spełniają wymogi kapitałowe z dużym zapasem.

Sektor nieruchomości komercyjnych stopniowo się umacnia, choć niska aktywność budowlana wciąż stanowi wyzwanie dla deweloperów. Liczba bankructw wzrosła po okresie wyjątkowo niskich wskaźników w czasie pandemii, lecz obecnie pozostaje na poziomie zbliżonym do średniej z ostatniej dekady.

Norges Bank zapowiada utrzymanie wymogu bufora antycyklicznego na poziomie 2,5 proc. Bank podkreśla, że globalne regulacje wprowadzone po kryzysie z 2008 roku zwiększyły odporność sektora finansowego.

Chóc pojawiają się propozycje uproszczenia przepisów, bank centralny zaznacza, że nie może się to odbywać kosztem stabilności systemu. Wskazuje również na konieczność dalszej współpracy międzynarodowej w zakresie regulacji rynku kryptowalut i stablecoinów, które – przy utrzymaniu dynamicznego wzrostu – mogą w przyszłości stać się źródłem ryzyka systemowego.