Segregacja po norwesku. Rząd chce walczyć z wykluczeniem i podziałami

W części norweskich miast i dzielnic kumulują się problemy społeczne i ekonomiczne. Obserwowany jest w nich wysoki odsetek mieszkańców z doświadczeniem migracyjnym. Nakładają się różnice dochodowe, społeczne i przestrzenne. Rząd chce systematycznie śledzić procesy w czasie.

W obszarach dotkniętych problemami społecznymi segregacja dotyczy pochodzenia migracyjnego, sytuacji materialnej i statusu społecznego. Występują tam także wyzwania związane z przestępczością, w tym przestępczością młodzieży. Rząd obawia się pogłębiania marginalizacji i wykluczenia. Nowy monitor ma pokazywać skalę i kierunek zmian.

Minister pracy i integracji Kjersti Stenseng wskazuje na nadreprezentację imigrantów wśród osób bezrobotnych i żyjących w niskich dochodach. Dotyczy to także mieszkańców obszarów o trudnych warunkach życia. Monitor ma dostarczać regularnych danych. Celem jest lepsze dopasowanie działań publicznych do rzeczywistych potrzeb.

Rząd zwiększył finansowanie działań obszarowych o 68 mln NOK od 2021 roku. W budżecie państwa na 2026 rok przeznaczono na ten cel blisko 276 mln NOK. Programy mają poprawiać warunki mieszkaniowe, otoczenie społeczne i dostęp do usług. Kierowane są do miast i dzielnic z największymi wyzwaniami.

Norwegia nie posiadała dotąd systemu wskaźników podobnego do stosowanych w Szwecji i Danii. Funkcjonują tam coroczne listy obszarów zagrożonych. Niedawno resort otrzymał raport Instytutu Pracy i Badań Społecznych (Fafo) o segregacji mieszkaniowej w Skandynawii. Badania pokazują wzrost zjawiska koncentracji podobnych grup społecznych w Norwegii.

Urząd ds. Integracji i Różnorodności (Integrerings- og mangfoldsdirektoratet, IMDi) rozpocznie prace nad opracowaniem krajowego monitora. Narzędzie ma umożliwić długofalowe obserwowanie zmian w miastach i dzielnicach. Dane mają stanowić podstawę do planowania polityk publicznych. Monitor będzie elementem szerszego podejścia opartego na analizach i badaniach.