Partia Postępu zrobiła krok naprzód. To faworyt wyborców

Frp ma popierać 21,9 proc. Norwegów. Na drugim miejscu w przywoływanym badaniu znalazła się Partia Pracy (Arbeiderpartiet) z wynikiem 21,4 proc. Podium zamyka Norweska Partia Konserwatywna (Høyre) – 21 proc.

Liderka Frp Sylvi Listhaug  uważa, że jej ugrupowanie jest w norweskiej polityce alternatywą dla zbyt podobnych do siebie głównych konkurentów, Høyre (H) oraz Arbeiderpartiet (Ap).

Faktycznie, neoliberalne Frp jest inne. Przesunięte w prawo aż do – jak oceniają polityczni oponenci tej partii – granic trumpizmu.

Nie można przekładać realiów ani amerykańskiej, ani polskiej polityki wprost na Norwegię, choćby dlatego, że nad fiordami środek ciężkości debaty politycznej jest przesunięty bardziej w lewo zarówno na poziomie przyjmowanych rozwiązań, jak i obowiązującego dyskursu. Widać to na przykład wtedy, gdy postulat prywatyzacji służby zdrowia Frp „sprzedaje” wyborcom pod hasłem lepszej opieki nad seniorami.

Jeśli jednak porównywać polską i norweską scenę polityczną, Frp najbliżej do naszej Konfederacji. Podobieństwo widać na przykład w charakterystyce demograficznej elektoratu: obie te partie największe poparcie mają wśród najmłodszych wyborców, zdecydowanie częściej mężczyzn niż kobiet. Jednym z młodych mężczyzn, który sympatyzował niegdyś z Frp był Anders Behring Breivik. To jej były członek.

Wśród postulatów Frp znajdują się między innymi obniżanie podatków i opłat drogowych, dozbrojenie policji, zaostrzenie kar dla młodocianych przestępców czy bardziej restrykcyjna polityka imigracyjna.

Niechęć do cudzoziemców przejawia się u polityków z Frp głównie w stosunku do wyznawców islamu, ale na antyimigranckich nastrojach mogą stracić z oczywistych względów również Polacy.

21,9 proc. Czy to początek marzeń Frp o przejęciu teki premiera? Być może. Wybory jednak dopiero za rok.

Źródła: Nettavisen, MojaNorwegia.pl