Czy istnieje życie poza Oslo? Norwegia na drodze do centralizacji

Poprzedni premierzy – Kjell Mange Bondevik, Jens Stoltenberg i Erna Solberg – pod tym względem spisywali się na medal. Przenoszono setki stanowisk. Była to kontynuacja trendu zauważalnego w norweskiej polityce od lat 60. ubiegłego stulecia. Obecnie jednak trudniej o rządowe miejsca pracy poza Oslo, Bergen czy Trondheim. Za kadencji Jonasa Gahra Størego w zakresie decentralizowania administracji państwowej  nastąpiła stagnacja.

W ostatnich latach utworzono nowe, niestołeczne stanowiska między innymi w Urzędzie ds. Konkurencji (Konkurransetilsynet), Luftfartstilsynet – instytucji zajmującej się lotnictwem cywilnym – czy Urzędzie ds. Mediów (Medietilsynet). Niedawno pojawiła się informacja, że poza Oslo zostanie także utworzonych co najmniej piętnaście wakatów w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (Utenriksdepartementet) i w pracującej nad realizacją celów zrównoważonego rozwoju ONZ agencji współpracy rozwojowej NORAD. Pracownicy mają spełniać swoje zadania zawodowe w Sunnfjord na zachodzie kraju.

W NRK zwrócono jednak uwagę, że tego typu decyzji pod wodzą nowego premiera podejmuje się naprawdę niewiele. Przed wspomnianymi piętnastoma stanowiskami w UD i NORAD cztery miejsca pracy zostały przeniesione z Trondheim do Steinkjer (gminy liczącej około 25 tys. mieszkańców).

Mniej więcej taka skala, kilka-, kilkanaście wakatów od czasu do czasu, się w ostatnich latach utrzymuje. Od 2021 roku nie wydarzyło się w zakresie zasilania prowincji pracownikami administracji państwowej wiele więcej. Dla porównania – w zeszłym roku w Oslo i okolicznych gminach w sektorze publicznym zatrudnionych było ponad 100 tys. osób.

Tom-Christer Nilsen z Rady Biznesowej w Bergen (Bergen næringsråd) gorzko konstatuje w NRK: „Dla rządu wybranego po części ze względu na chęć wspierania prowincji oznacza to ideowe bankructwo”.

Z punktu widzenia jednostki perspektywa przeniesienia się ze stolicy do mniejszego ośrodka może być bolesna. Ale dla kraju to krok w dobrą stronę. Rząd nie daje jednak dobrego przykładu w tym zakresie. Nie pokazuje, że próbuje pobudzić do rozwoju nawet najdalsze, najbardziej peryferyjne zakątki państwa norweskiego. A przecież grozi im wyludnienie.

Źródło: NRK