Kącik poezji, cytatów, sentencji.... - Norwegia - s254

Na aksamitnym niebie, śmieje się księżyc do Ciebie
Gwiazdki wesoło mrugają, namiętne sny zapowiadają
Kładź się więc szybko do łóżka, niech łąką pachnie Twoja poduszka
Zamknij oczęta i pomyśl, że ta piękna noc nie skończy się

Dobranoc

maszkar napisał:
Nie dawaj więcej osobistych przytyków, dotyczących wieku, wyglądu, upodobań itd., itp., to nikt się nie dowie jak dennym debilem jesteś. Nie obrażaj nikogo, chyba, że jesteś z nim zaprzyjaźniony i to mieści się w konwencji waszych kontaktów. W tym wątku, ile razy wychylisz się, lub tobie podobni, to będę w pobliżu. W tym jednym wątku, reszta mnie nie obchodzi wypierdku mamuta.
bo co
obszczekasz
nogawki uczepisz
nie masz talentu
nie pisz
chciałeś na wąsy
i cudze rymy łapać kobiety
dostałeś kopa
zaskomlij
i spedalaj
niestety
na inny murek
podnieś łapkę
nalej
zanim tam dadzą kopa
potworzysz se dalej

jeszcze cię nie ma na innym murku
burku?

Chlopaki BASTA Dajcie se po razie i juz bo to zaczyna smutne byc...

maszkar napisał:
Mało było wczoraj? Koniecznie chcesz, żebym jeszcze raz pojechał po tobie jak po burej suce kaktusiku dmuchany? Próbuj rzekotko wyłupiasta.

Pochlebiasz sobie z tym pojechaniem, zostales zmiazdzony cieniasie. Plotels 1000 postow, ale zaden nie wart zapamietania. Zejdz na ziemie

SUMIENIE

Otrząsnąć się z tego, jak po wielkim śnie,
Na co darmo czekać mam przez całe dnie?
Jaki w tym interes? Jaki z tego zysk?
Daremne spojrzenia, poniżenia błysk,
Czekać, czekać, czekać, ciągle tylko to.
Wszak, to nic innego, tylko samo dno.
Czy to jest możliwe, by tak nisko spaść?
Mam dać się podeptać, w poniżeniu paść?
Gdzie moja ambicja, gdzie honor, gdzie szyk?
Jak mogę być głucha na mej duszy krzyk?
Jednak z tego wybrnę, choćby nie wiem co...
Choćbym nagrabiła sobie samo zło!
Skoro to jest dno, może się odbiję...
Czy starczy mi sił? Jak ja to przeżyję?
Wszystko przezwyciężę i stanę jak paw!
Bo nikt nie narzuci mi już swoich praw!
Wszak jestem człowiekiem i tak chcę się czuć.
Dlatego, WOLNOŚCI, błagam do mnie wróć!

SAMOKRYTYKA

Niski poziom intelektualny,
Słomiany zapał,
Utajony pesymizm,
Banalne życie,
Realne marzenia odstawione na bocznicę,
Brak samozaparcia,
Pokorność i uległość,
Niekompetencja życiowa,
Brak aktywności psychicznej i fizycznej,
Nieuzasadniona tolerancja wobec zła niekoniecznego,
Chorobliwy strach przed światem,
Absolutny brak pewności siebie,
Niestosowna wyrozumiałość,
Zupełna aprobata otoczenia.
To są symptomy uniemożliwiające mi życie,
Moje własne życie, według własnych zasad.
To przykre...
Jednak żale są tu zupełnie nie na miejscu,
Potrzebna jest mi zmiana osobowości,
Piramidalna metamorfoza,
Byłoby rzeczą amoralną
Nie przyczynić się do tej metamorfozy
I nie wywołać jej reakcji.
Żegnaj więc biedna, popychana, bezczelnie wykorzystywana istotko,
Koniec niewoli...
Oszkalowana, perwersyjnie traktowana słodka idiotka,
Milcząca piramida przepełniona smutkiem i przerażeniem,
Nostalgią i żałobą.
Koniec z reżimem...
Wystarczy jeden krok ku unicestwieniu tyranii,
Jeden gest, by zrzucić kajdany z duszy,
Ze swoich myśli, swego sumienia, swoich poglądów,
Nie odpowiadać prawdą na trywialne kłamstwa.
Zbliża się dzień, dzień wyzwolenia, dzień feniksa
Rozstrzygający o dalszym losie człowieka.
Szczęście jak fortuna kołem się toczy,
Wystarczy wybrać odpowiedni moment,
Losu nie można przekupić, jemu trzeba pomóc.
Życie nie jest bajką, nie jest też wieczną tragedią,
Wieczna może być tylko wieczność.
Nie chcę do końca moich dni być femme fatale.
Atrybutem malarza jest pędzel,
Krzywdzonego nadzieja,
Moim atrybutem jest przyjaźń,
A dobra przyjaźń to klucz,
Klucz, który otwiera wszystkie drzwi.

heksaSol napisał:
SAMOKRYTYKA
Brak aktywności psychicznej i fizycznej,

spróbuj jogi na początek
zobaczysz, że pomoże

Tobie nie pomogła