Handel zagraniczny Norwegii w kryzysie? Wyniki mówią same za siebie

Eksport Norwegii w sierpniu wyniósł 143,4 mld NOK, co stanowi spadek o 7,8 mld NOK względem sierpnia 2024 r. Główną przyczyną była niższa sprzedaż ropy naftowej i gazu ziemnego. W przeciwieństwie do tego, eksport towarów z lądowej części gospodarki, czyli produktów innych niż ropa, gaz, kondensaty, statki i platformy naftowe, wzrósł, głównie dzięki pojedynczym transakcjom w segmencie infrastruktury energetycznej.

Import w sierpniu sięgnął 83,3 mld NOK. To spadek o 8,6 mld NOK w porównaniu do sierpnia rok wcześniej.

Bilans handlowy – czyli różnica między eksportem a importem – wyniósł 60,1 mld NOK. W stosunku do sierpnia 2024 r. nastąpił wzrost nadwyżki o 830 mln NOK, odpowiadając wzrostowi o 1,4 proc.

Kurs korony względem ważnych partnerów handlowych, mierzony indeksem I44, umocnił się o 1,2 proc. od sierpnia 2024 r. Silniejsza korona z jednej strony obniża przychody przemysłu przeznaczonego na eksport, a z drugiej – czyni import tańszym.

Eksport towarów z lądowej części gospodarki wyniósł 63,1 mld NOK w sierpniu, co oznacza wzrost o 6,1 mld NOK, czyli ok. 10,7 proc. rok do roku. Największy wzrost odnotowano w eksporcie urządzeń elektrycznych i silników oraz sprzętu do przesyłu energii elektrycznej, które razem przyczyniły się do wartościowego przyrostu około 6,3 mld NOK.

Zmniejszyła się wartość eksportu rafinowanych produktów ropopochodnych, skroplonego propanu i butanu oraz ryb i owoców morza. Wśród ryb największy spadek dotknął łososia i pstrąga. W odniesieniu do łososia spadek wartości wyniósł ok. 372 mln NOK, mimo że wolumen wzrósł o około 20 000 ton do 144 200 ton.

W danych sierpniowych uwagę zwraca także struktura geograficzna norweskiego handlu. Największymi partnerami pozostają kraje Unii Europejskiej, a szczególnie Niemcy, Polska (największy odbiorca ryb) i Szwecja. Widać jednak rosnące znaczenie rynków azjatyckich, gdzie trafia coraz większa część eksportu urządzeń elektrycznych i komponentów energetycznych.

Z kolei w imporcie kluczową rolę odgrywają Chiny, dostarczające znaczną część elektroniki i maszyn. Podkreśla to zależność Norwegii od globalnych łańcuchów dostaw.