Czas nie uleczył ran: 10 lat po zamachu na wyspie Utøya ocalali wciąż borykają się z traumą

Najczęstszymi problemami zdrowotnymi, z jakimi wciąż borykają się osoby, które przeżyły terror na Utøyi, są pourazowe reakcje stresowe, lęk i depresja, migreny i inne bóle głowy, długotrwały ból i zmęczenie. Prawie połowa badanych miała znaczne i długotrwałe trudności ze snem.

Grupa badawcza w Narodowym Centrum Wiedzy o Przemocy i Stresie Urazowym (NKVTS) obserwowała ocalałych z Utøya i ich krewnych i zbierała z nimi wywiady w czterech rundach od 2011 roku, kiedy to 22 lipca w wyniku ataku terrorystycznego zginęło 69 osób. W sumie uczestnicy i ankieterzy przeprowadzili ponad 2000 wywiadów w całym kraju. Ostatni etap przeprowadzono w zeszłym roku, natomiast wyniki badań opublikowano 31 maja.

Zgodnie z komunikatem NKVTS w czasie pierwszego wywiadu, 4-5 miesięcy po tragedii, nieco ponad połowa badanych deklarowała objawy podobne do zespołu stresu pourazowego (PTSD). Po czwartej turze, kilka lat później, ich liczba zmniejszyła się tylko do jednej trzeciej. Jeden na trzech ocalałych z Utøya twierdzi również, że nie ma dostępu do niezbędnej opieki zdrowotnej.

Od 2020 r. czterech na pięciu ocalałych z Utøya było całkowicie lub częściowo zatrudnionych do pracy lub studiów. Badanie pokazuje, że co piąty otrzymał zasiłek dla bezrobotnych, rentę inwalidzką lub inne programy wsparcia.

Lisbeth Røyneland z Narodowej Grupy Wsparcia w rozmowie z NTB wskazała także na wynik innego badania, który pokazuje, że co trzeci ocalały z Utøya doświadczył mowy nienawiści lub gróźb.

22 lipca 2011 roku niedaleko Oslo, na obozie zorganizowanym na wyspie Utøya przez młodzieżówkę Partii Pracy (AUF), przebrany w mundur policjanta Anders Breivik z zimną krwią zastrzelił 69 uczestników obozu. Niecałe dwie godziny wcześniej za jego sprawą w dzielnicy rządowej Regjeringskvartalet wybuchła bomba, zabijając sześć osób. W sumie zginęło 77 osób, a 300 zostało rannych. 24 sierpnia 2012 roku zapadł jednomyślny wyrok: 21 lat pozbawienia wolności dla Andersa Breivika, znanego obecnie jako Fjotolf Hansen. To najwyższy wymiar kary w Norwegii.