Premier wymienia ministrów, konserwatyści tracą poparcie. Trwa przemeblowanie norweskiej sceny politycznej

Do zmian doszło w gronie doradców politycznych, sekretarzy stanu oraz na najwyższych stanowiskach państwowych. Funkcję szefowej norweskiej dyplomacji straciła Anniken Huitfeldt, której mąż zaangażowany był w tzw. aferę giełdową. Z własnymi resortami pożegnali się także:

• minister pracy Marte Mjøs Persen,
• minister samorządu terytorialnego Sigbjørn Gjelsvik,
• minister rybołóstwa Bjørnar Skjæran.

Dotychczasowy minister klimatu i środowiska – Espen Barth Eide – otrzymał stanowisko ministra spraw zagranicznych. Jego miejsce zajął Andreas Bjelland Eriksen. Z kolei dotychczasowa minister edukacji Tonje Brenna objęła resort pracy i integracji społecznej. Za norweską oświatę odpowiadać będzie Kari Nessa Nordtun. Od połowy października za sprawy samorządu terytorialnego odpowiada Erling Sande, a obszarem rybołóstwa kieruje Cecilie Myrseth. 

Na wniosek premiera król Harald V powołał nowy resort – Ministerstwo Cyfryzacji i Administracji. Na jego czele stanęła Karianne O. Tung. Działania instytucji mają odpowiadać zmieniającym się warunkom w obszarze nowych technologii. Rada Ministrów postanowiła także zmienić nazwę Ministerstwa Energii i Ropy Naftowej na Ministerstwo Energii. Działanie ma odzwierciedlać starania Norwegii zmierzające do upowszechnienia odnawialnych źródeł energii w miejsce paliw kopalnych.

O głosy wyborców walczy także Partia Konserwatywna. W pierwszej połowie października opublikowano najgorszy sondaż dla ugrupowania od blisko 1,5 roku. Organizacja straciła 4,4 punktu procentowego i dobiła do 25,6 proc. Potwierdza to negatywną tendencję. Politycy kierowani przez Ernę Solberg regularnie notowali poparcie powyżej 30 proc.

Komentatorzy polityczni zwracają uwagę, że Erna Solberg i jej mąż Sindre Finnes stali się ciężarem dla Partii Konserwatywnej. Przyznają także, że w kolejnych tygodniach badania mogą wskazać na kolejne spadki ugrupowania – afery charakteryzują się długoterminowym wpływem na opinię publiczną.

Norwescy politolodzy zwracają uwagę, że ostatnie wydarzenia są punktem zwrotnym dla największych partii – laburzystów i konserwatystów. Oba ugrupowania potrzebują szerokiej koalicji, by rządzić. Sondaże wciąż dają średnio pięciopunktową przewagę Partii Konserwatywnej nad Partią Pracy.

Źródła: Nettavisen, ABC Nyheter, Dagbladet, MojaNorwegia.pl