Norwegia nie przyjmie uchodźców z Afryki. „To zachęta dla innych migrantów”

Propozycja przygotowana przez Maltę, Francję, Włochy i Niemcy spotkała się też z niewielkim poparciem ze strony innych państw członkowskich UE.

– Obecna propozycja jest dla rządu nie do zaakceptowania – powiedział norweski minister sprawiedliwości i imigracji Jøran Kallmyr po wtorkowym spotkaniu.

Kallmyr wyjaśnia, że istnieje szereg zmian, które należy najpierw wprowadzić, zanim Norwegia będzie mogła zgodzić się na przedstawiony plan. Chodzi tu przede wszystkim o wprowadzenie systemu weryfikacji uchodźców, aby osoby, które nie mają prawa do ubiegania się o pozwolenie na pobyt w Europie, były od razu zawracane do kraju pochodzenia. Norweski rząd niepokoi się bowiem, że jeśli takie osoby zostaną przeniesione dalej do Europy, będzie nie tylko trudniej odesłać je z powrotem do kraju pochodzenia, ale stanie się to też zachęta dla innych uchodźców, aby przeprawiać się przez morze.

– Statki, które operują na Morzu Śródziemnym, muszą postępować zgodnie z instrukcjami odpowiedzialnego organu poszukiwawczego i ratowniczego. Jeśli migranci zostaną uratowani w rejonie Afryki i odpowiedzialne władze wyznaczą port do zejścia na ląd, należy tego przestrzegać. Migranci zebrani w okolicach afrykańskiej strefy poszukiwawczo-ratowniczej powinni trafiać do najbliższego bezpiecznego afrykańskiego portu w porozumieniu z lokalnymi władzami ratowniczymi – dodaje Kallmyr.

Norwegia jest też zdania, że propozycja wystosowana przez Maltę, Włochy, Francję i Niemcy może wpłynąć na utrzymanie ruchu w basenie Morza Śródziemnego i pozostawi otwarte drzwi dla nielegalnej działalności handlarzy ludźmi.

Propozycja czterech europejskich państw zakłada w obecnej formie aby kraje, które chcą dobrowolnie wziąć udział w relokacji, zgłaszały aktualne porty, do których będą wpływać statki z uratowanymi migrantami – na razie takie statki trafiają najczęściej do maltańskich i włoskich portów, które znajdują się najbliżej. Następnie kraje miałyby obowiązek relokacji uchodźców w ciągu czterech tygodni od momentu zejścia na ląd. Dokładna liczba kwot relokacyjnych oraz lista takich portów miałaby jednak powstać dopiero, kiedy będzie wiadomo, jakie państwa zdecydują się na podpisanie porozumienia.