Rozliczyć się ze Skatteetaten i załatwić formalności w banku: bez numeru personalnego to niemożliwe
Fødselsnummer – stały numer personalny. To on jest niezbędny, aby w Norwegii ubiegać się o kredyt. Mogą się o niego starać osoby, których pobyt w Norwegii przekroczył pół roku, czyli w świetle ustawy o ewidencji ludności wystarczająco długo do uzyskania statusu rezydenta. W momencie otrzymania numeru personalnego przestaje się używać D-nummeru. Numer personalny składa się z 11 cyfr, gdzie pierwsze sześć cyfr wskazuje datę urodzenia.
Kluczem do sukcesu: praca
D-nummer – tymczasowy numer personalny, który w Norwegii stanowi 11-cyfrowy kod identyfikacyjny niezbędny do kontaktów z urzędami publicznymi oraz bankami. Otrzymują go osoby bez stałego pobytu w Norwegii, które zamierzają przebywać w kraju mniej niż 6 miesięcy. Numer ten nie upoważnia do ubiegania się o kredyt w Norwegii.
Rejestracji można dokonać także na policji albo za pośrednictwem Centrum Obsługi Pracowników Zagranicznych. Zarówno tam, jak i w przypadku UDI, należy pamiętać o zabraniu umowy o pracę i paszportu.
W Norwegii bez pracy (a więc i konieczności rejestracji) można przebywać trzy miesiące. Po upływie tego okresu trzeba zarejestrować się jako poszukujący pracy, co wiąże się z uzyskaniem pozwolenia na przebywanie na terenie Norwegii przez kolejne pół roku. Ten czas należy jednak wykorzystać na znalezienie zatrudnienia.
Właśnie tam razem z kartą podatkową otrzymuje się D-nummer bądź fødselsnummer, które to umożliwiają swobodne funkcjonowanie w kraju. Identyfikując się nimi, można np. umówić się na wizytę do lekarza, rozliczyć podatek lub otworzyć konto w norweskim banku. Należy jednak pamiętać, że numer tymczasowy ma mniejszą „moc" niż numer stały. Nie upoważnia chociażby do ubiegania się o pożyczkę.
Ubiegając się o stały numer personalny, interesant deklaruje automatycznie, że centrum jego interesu życiowego znajduje się w Norwegii, dlatego właśnie ma prawo chociażby wnioskować o kredyt gotówkowy bądź hipoteczny.
reklama | kup tutaj »