Edukacja
|
Maja Zych
|
14 marca 2019 13:27
„Hva er klokka?”, czyli jak połapać się w norweskich godzinach [KĄCIK NORWESKIEGO #2]
„Która godzina?” to pytanie nawet najbardziej doświadczonym znawcom norweskiego może sprawić małą trudność – wszystko przez tradycyjny system podawania godzin, który niekiedy wymaga od mówiącego umiejętności szybkiego dodawania i odejmowania.
Podając godzinę pierwszą, zawsze użyjemy formy liczebnika „ett”.
pixnio.com / CC0 Creative Commons
W dzisiejszym artykule wytłumaczymy, jak poprawnie odpowiedzieć, kiedy ktoś zapyta nas „hva er klokka?” oraz podpowiemy, na jakie trudności uważać.
[module-single:mod_advertisements,a:2:{s:9:"pool_name";s:17:"arts_translations";s:5:"place";s:7:"article";}]
Reklama
Hva er klokka?
Odpowiadając na to pytanie, można pójść na łatwiznę i po prostu podać po kolei liczby wyznaczające godzinę i minuty, np. femten tjueto (15:22) lub ni tretti (9:30). Jest to sposób charakterystyczny dla dworców, lotnisk lub innych miejsc, gdzie obowiązują rozkłady, ale też używany przez część Norwegów – w szczególności tych młodszych. Schody zaczynają się jednak, kiedy spotkamy rozmówcę posługującego się tym bardziej tradycyjnym sposobem i usłyszymy wyrażenia typu: wpół do piątej, za kwadrans siódma czy sześć po drugiej.
Oto podstawowe zasady
Aby rozpocząć naukę godzin w języku norweskim, najlepiej zacząć od podzielenia zegara na cztery części, tak jak na załączonym obrazku. Każdej części przyporządkowane jest wyrażenie, które będzie niezbędne do opisania danej godziny.
Na początek podstawa: na pytanie „hva er klokka?” możemy odpowiedzieć na dwa sposoby – zaczynając zdanie od Klokka er… lub Den er…
Jeśli mamy równo godzinę drugą, powiemy klokka er to lub den er to.
Podając godzinę pierwszą, zawsze użyjemy formy liczebnika „ett” – klokka er ett.
Kiedy mamy na zegarze kilka minut po pełnej godzinie (pierwsza część zegara od 12 do 3), należy użyć przyimka over, oznaczającego „po”. Jeśli jest godzina 3:08, powiemy dlatego klokka (lub den) er åtte over tre, czyli jest osiem po trzeciej.
Przykłady:
Klokka er ti over tolv. (12:10)
Den er fjorten over sju. (7:14)
Pierwszą umowną granicę na zegarze stanowi kwadrans, czyli „kvart”. Jeśli jest godzina 5:15, powiemy: Klokka er kvart over fem (kwadrans po piątej).
Czas na odrobinę matematyki
Między kwadransem a wpół do zaczynają się małe schody i potrzeba zdolności szybkich obliczeń. Tradycyjnie po norwesku nie powiemy bowiem, że jest dwadzieścia trzy po trzeciej, ale… za siedem wpół do czwartej.
Najprościej mówiąc – od szesnaście do dwadzieścia dziewięć po pełnej godzinie należy powiedzieć, ile minut brakuje do wpół do. W tym celu trzeba zapamiętać wyrażenie „på halv”, czyli „do wpół do”.
Przykłady:
Klokka er fem på halv tre. (14:25)
Den er ti på halv elleve. (10:20)
Stosując tradycyjny sposób podawania godzin, używamy systemu 12-godzinnego. Jeśli zegar wskazuję godzinę dziesiątą wieczorem, powiemy dlatego „klokka er ti”, a nie „klokka er tjueto”.
Następną granicę na zegarze wyznacza „wpół do”. Norweskie „halv” działa tak samo jak w języku polskim, czyli o godzinie 13:30 powiemy, że jest wpół do drugiej (klokka er halv to).
Przykłady:
Klokka er halv fire. (3:30)
Den er halv sju. (18:30)
Warto zwrócić też uwagę na wymowę: w wyrazie „halv” litera „v” pozostaje niema.
W kolejnej części zegara również czeka pewne zaskoczenie: nie powiemy na przykład, że jest trzydzieści siedem po piątej, tylko siedem po wpół do szóstej. W tym celu należy użyć wyrażenia „over halv” (po wpół do).
Przykłady:
Klokka er fem over halv seks. (17:35)
Den er ti over halv ti. (9:40)
Patrząc na ostatnią część zegara, przyda się na pewno wyrażenie „za piętnaście”, czyli norweskie „kvart på”. Powiemy na przykład: Klokka er kvart på fem (16:45).
Słowo „kvart” możemy też zastąpić po prostu „femten”, mówiąc „klokka er femten på fem”.
W ostatniej części zegara Polacy po raz kolejny nie powinni mieć specjalnych problemów – powiemy bowiem za dziesięć trzecia lub za dwanaście druga. W tym przypadku wystarczy przyimek „på”, czyli „do”.
Przykłady:
Klokka er sju på tre. (2:53)
Den er ti på fem. (16:50)
Norweskie „på” myli się często z polskim „po” ze względu na taką samą wymowę. Znaczenie jest jednak zupełnie inne: odpowiednikiem polskiego „po” będzie norweskie „over”, a z kolei norweskie „på” oznacza polskie „do” lub „za”.
Jak oceniasz ten artykuł?