Polska domaga się sankcji na rosyjskie surowce. W tle Baltic Pipe i norweski gaz

W drugim tygodniu marca kwestia Baltic Pipe powróciła do tematów analizowanych przez media. Duńska agencja ochrony środowiska Miljøstyrelsen wydała nowe decyzje dla dwóch lądowych odcinków gazociągu. Postanowienia umożliwiły powrócenie do prac nad dalszym stawianiem konstrukcji. Odpowiadać za nie będzie spółka Energinet. 40 i 38-kilometrowe elementy połączą Egtved i brzegi cieśniny Mały Bełt oraz Middelfart i Brylle na wyspie Fionia. 

– Uzgodniliśmy z naszymi kontrahentami, że do zadania oddelegują więcej maszyn i ludzi, abyśmy mogli nadać budowie wysokie tempo i jak najszybciej skończyć. Jest to ważne nie tylko dla projektu, ale i dla właścicieli gruntów, którzy, czekają na koniec prac, by mogli znów na nie wejść – zapowiada przyspieszenie prac kierownik projektu Baltic Pipe w Energinecie Søren Juul Larsen.

Baltic Pipe ma stanowić ważny element bezpieczeństwa energetycznego Europy. Gazociąg zyskał na znaczeniu po 24 lutego, czyli w momencie zaatakowania Ukrainy przez Rosję. Polskie władze domagają się nałożenia unijnego embarga na rosyjski gaz, ropę i węgiel. Państwa Unii Europejskiej odpowiadają za zużycie 80 proc. gazu przesyłanego z Rosji na kontynent. – W zapewnieniu regularnych dostaw państwom wspólnoty pomóc mogłaby Norwegia – twierdzą przedstawiciele polskiego rządu. Kwestia była elementem rozmowy Mateusza Morawieckiego i Jonasa Gahr Støre, do której doszło 5 marca. Jej efekty nie są na razie znane.

Gazociąg Baltic Pipe ruszy w październiku 2022 roku z przepustowością dwóch-trzech miliardów sześciennych gazu rocznie. Na początku 2023 roku wartość wzrośnie do 10 mld metrów sześciennych surowca. Inwestycja jest efektem współpracy Polski, Norwegii oraz Danii. Komisja Europejska uznała ją za „Projekt o znaczeniu wspólnotowym” (PCI).