Norweskie sklepy wyrzuciły ponad 800 ton ubrań. Rada Konsumentów chce zaostrzenia przepisów

Nowy raport z badania przeprowadzonego na zlecenie organizacji Framtiden i våre hender (Przyszłość w Naszych Rękach) oraz Forbrukerrådet (Rady Konsumentów) pokazuje, że zakres nadwyżki towarów jest większy, niż wcześniej przewidywano. Przemysł ubraniowy angażuje się w nieprzyjazną dla klimatu i przyrody nadprodukcję.

Zdaniem autorów raportu przejrzystość ze strony marek odzieżowych jest konieczna, aby móc ograniczyć emisje i obciążenie środowiska wynikające z nadmiernej produkcji.

Na potrzeby badania poproszono 31 największych graczy w branży sportowej i odzieżowej w Norwegii o podanie wielkości nadwyżek odzieży w tonach na lata 2019, 2020 i 2021 oraz o informacje, co się z nimi stało. Tylko 17 firm ich jednak udzieliło, najbardziej precyzyjnie: Ellos, Bestseller, Nelly, Get Inspired, Varner, Voice, Kappahl, Stormberg, Helly Hansen, Gina Tricot. W ich przypadku nadprodukcja ubrań w 2021 roku wyniosła łącznie 468 ton. Szacuje się, że ze sklepów w Norwegii pozostało łącznie co najmniej 825 ton niesprzedanej odzieży.

Liczba ta byłaby prawdopodobnie wyższa, gdyby badaczom udało się uzyskać dostęp do danych od głównych sprzedawców internetowych. Tymczasem jednak przykładowo H&M i Zalando odmówiły, używając tajemnicy handlowej jako argumentu. Kiedy nie wiadomo, jak duże są problemy z nadprodukcją odzieży, nie można stworzyć dobrych rozwiązań na rzecz środowiska naturalnego.

Według raportu ​​sieci odzieżowe pozbywają się wielu ubrań, dumpingując ceny w dyskontach i outletach. Odzież po sztucznie zaniżonych kwotach sprawia, że ​​klienci kupują więcej, niż potrzebują, a ubrania po krótkim okresie użytkowania lądują w kontenerach lub na śmietniku. Wszystko, co nie jest sprzedawane po regularnej cenie, można uznać za ofertę przewyższającą popyt, a tym samym nadprodukcję.

Framtiden i våre hender oraz Forbrukerrådet uważają, że rząd powinien rozważyć wprowadzenie obowiązku raportowania towarów, które muszą być sprzedawane po cenach zbijanych przez tzw. outlety.

Nadwyżki odzieży, zgodnie z wymaganiami producentów, wysyłane są do krajów, w których marka nie prowadzi działalności. Fretex podaje, że nadwyżki odzieży wysyłane są za granicę, głównie do Polski, Kurdystanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Nie wiadomo jednak, co dalej się z nimi dzieje – sprzedaje się je dalej, czy lądują na wysypisku? Bez takich danych nie ma kontroli nad całym łańcuchem dystrybucji.

Ponadto duże zagraniczne sklepy internetowe, które zdobywają coraz większe udziały w rynku norweskim – takie jak Shein czy MyTheresa – wymykają się dziś przepisom dotyczącym firm założonych w Norwegii. Autorzy raportu apelują, aby również zostały objęte ustawą o ochronie środowiska i odpowiedzialnością producenta za tekstylia.

Źródła: framtiden.no, Forbrukerrådet, Aftenposten