Superksiężyc w kraju fiordów. W sierpniu zabłyśnie na norweskim niebie dwukrotnie

Meteorolodzy i astrolodzy nazywają superksiężycem zjawisko, w trakcie którego Księżyc jest w fazie pełni lub nowiu i znajduje się w najbliższym punkcie swojej orbity wokół Ziemi, znanym jako perygeum. Wydaje się wówczas większy i jaśniejszy. Zajmuje na niebie około siedem proc. miejsca więcej oraz wydaje się odbijać światło 16 proc. mocniej. Naturalny satelita Ziemi może znajdować się oddalony od globu o 359 tys. kilometrów, gdy osiąga najmniejszą odległość od planety. Sierpniowe superksiężyce oddzieli od ludzi przestrzeń 363 815 i 363 667 kilometrów.

Meteorolodzy przyznają, że zjawisko najlepiej obserwować z dala od obszarów miejskich. Niebo nie jest w takich miejscach zanieczyszczone sztucznym światłem. Najbardziej atrakcyjnym momentem do podziwiania superksiężyca jest wschód oraz zachód satelity. Wydaje się wówczas mocno pomarańczowy oraz większy niż zazwyczaj. W kraju fiordów najlepszymi miejscami do podziwiana Srebrnego Globu są obszary nadmorskie południa – w części oddalonej od Oslo oraz lokalizacje śródlądowe, o ile niebo pozbawione jest chmur.

Osoby, którym nie udało się podziwiać superksiężyca 1 sierpnia, muszą poczekać do końca miesiąca. Jak poinformowali meteorolodzy, zjawisko będzie widoczne na norweskim niebie po raz kolejny 31 sierpnia. Badacze uważają, że podobna sytuacja wystąpi w kraju fiordów dopiero w 2037 roku.

Źródło: Dagbladet, MojaNorwegia.pl