Rodzice otrzymali już 50 miliardów koron. Zasiłek opiekuńczy wciąż budzi kontrowersje

Świadczenie od samego początku budziło duże kontrowersje wśród norweskich polityków i obywateli – wiele osób uważa, że negatywnie wpływa na integracje osób pochodzenia imigranckiego oraz zachęca kobiety do dłuższego pozostania poza rynkiem pracy.

Zasiłek opiekuńczy został wprowadzony w Norwegii w 1998 roku podczas kadencji pierwszego rządu Kjella Magne Bondevika jako wsparcie finansowe dla rodziców, którzy podejmą decyzję, aby nie posyłać dziecka do przedszkola w pełnym wymiarze. W ciągu ostatnich dwóch dekad program kosztował norweskich podatników łącznie 50 miliardów koron.

Wśród świadczeniobiorców znajdują się także imigranci, z których nie wszyscy przebywają na terenie Norwegii, pobierając zasiłek. Największą grupą osób, które eksportują świadczenie za granicę, są mieszkańcy Polski – do marca tego roku stanowili oni 60,9 proc. wszystkich rodzin otrzymujących kontantstøtte poza krajem fiordów.

Już od początku rozmów o wprowadzeniu kontantstøtte pojawiły się ostre słowa krytyki względem pomysłu, które nie cichną do dziś. Wiele osób zarzuca świadczeniu ograniczanie integracji osób imigranckiego pochodzenia, które dzięki dodatkowym środkom znacznie częściej decydują się na pozostanie w domu. W ten sposób dzieci mają ograniczony kontakt z norweską kulturą i językiem oraz z rówieśnikami, a rodzice – najczęściej kobiety, są dłużej wykluczone z rynku pracy.

Zwolennicy zasiłku opiekuńczego są jednak zdania, że to rodzice powinni decydować o tym, co jest najlepsze dla dzieci. Ponadto każdego roku w norweskich przedszkolach braknie miejsc, a pozostawienie dziecka w placówce jest dodatkowym obciążeniem dla domowego budżetu.