Szkoła w Norwegii. Tak wygląda edukacja w kraju fiordów

Schemat nauczania w Norwegii nie odbiega od standardów europejskich. Zachowany jest podział na szkoły podstawowe oraz średnie. W porównaniu z Polską, nie brakuje jednak różnic.

Norweski system edukacji dzieli się na kilka etapów:


– Edukacja przedszkolna (barnehage) – Dzieci w wieku 1-5 lat mogą uczęszczać do przedszkoli. Choć przedszkole nie jest obowiązkowe, wiele rodziców decyduje się na jego wybór, aby dzieci miały możliwość rozwijania umiejętności społecznych i językowych.

– Szkoła podstawowa (grunnskole) – Obowiązkowa dla dzieci w wieku 6-16 lat. Szkoła podstawowa trwa 10 lat i dzieli się na dwie części: klasy 1-7 (barneskole) i klasy 8-10 (ungdomsskole). W ciągu tych lat dzieci i młodzież uczą się różnych przedmiotów, w tym matematyki, nauk przyrodniczych, języków obcych i sztuki.

– Szkoła średnia (videregående skole) – Po ukończeniu szkoły podstawowej uczniowie mogą kontynuować naukę w szkołach średnich, które oferują różne programy: akademickie oraz zawodowe. Ten etap jest dobrowolny, ale tak jak w przypadku szkoły podstawowej bezpłatny. Uczniowie mają prawo wyboru jednego z pięciu programów edukacji przygotowawczej do studiów:

1. Sport,
2. Muzyka, taniec, teatr,
3. Specjalizacyjna z trzema obszarami: matura międzynarodowa, naukowa, języki/nauki społeczne/ekonomia,
4. Sztuka, projektowanie i architektura,
5. Media i komunikacja.

Osoby, które zdecydują się na uzyskanie wykształcenia branżowego, mogą skorzystać z jednego z 10 programów kształcenia zawodowego. Edukacja odbywa się wówczas w modelu 2+2 lub 1+3. Pierwsze dwa lata nauki (w przypadku niektórych programów rok) odbywają się w szkole, a pozostałe w przedsiębiorstwie branżowym.

Wszystkie dzieci przebywające w Norwegii dłużej niż trzy miesiące mają prawo i obowiązek uczęszczania do szkoły. Edukację rozpoczynają w sierpniu w roku, w którym kończą sześć lat.

Uczniowie szkół podstawowych i ponadpodstawowych, którzy nie znają wystarczająco dobrze języka norweskiego, mają prawo do specjalnego nauczania języka norweskiego, języka ojczystego, a także do dwujęzycznego nauczania innych przedmiotów, jeśli to konieczne. Specjalne nauczanie trwa do momentu, w którym dziecko może swobodnie uczestniczyć w lekcjach realizowanych w języku norweskim.

Jeśli dziecko przeprowadza się do Norwegii i wcześniej nie uczęszczało do tamtejszej szkoły, należy skontaktować się z urzędem gminy lub szkołą, do której ma uczęszczać. Najpierw trzeba ustalić szkołę rejonową (skolekrets), czyli najbliższą placówkę w pobliżu nowego miejsca zamieszkania.

W celu znalezienia skolekrets można skorzystać z wyszukiwarek dostępnych na stronach niektórych gmin, takich jak Oslo, Trondheim czy Bergen. W przypadku szkół podstawowych (grunnskole), szkoła jest zobowiązana zapewnić miejsce dla ucznia, albo we własnej placówce, albo w innej, blisko położonej.

Norweski system edukacji jest dostępny dla wszystkich, w tym także dzieci imigrantów. Na początkowych etapach edukacji nauczyciele kładą duży nacisk na kształcenie tzw. umiejętności miękkich oraz naukę wartości (m.in. akceptacja i tolerancja w społeczeństwie wielokulturowym). W planie zajęć znajdziemy również przedmioty, których nie znajdziemy w Polsce. Dzieci i młodzież poznają m.in. tajniki zdrowego żywienia i zdrowia.