Sylwester na północy Europy: Norwegowie witają Nowy Rok

Pierwszą widoczną różnicą między świętowaniem Nowego Roku w Polsce i Norwegii jest sama nazwa tego dnia. Przeciętny Norweg, w odróżnieniu do Polaka, nigdy nie użyje słowa „Sylwester”. Wynika to z tradycji religijnych, jakie dzielą te dwa kraje. W Kościele rzymskokatolickim istnieje tradycja nazywania ostatniej nocy starego roku Nocą Sylwestrową. W ten sposób oddaje się hołd św. papieżowi Sylwestrowi I, który, co ciekawe, jest patronem zwierząt domowych.

W Norwegii religią dominującą jest luteranizm (ok. 75 proc. obywateli), a tylko nieco ponad 2 proc.mieszkańców należy do kościoła katolickiego. Jest zatem możliwe, że spotkamy Norwega, który świętuje Sylvesteraften, choć jest to mało prawdopodobne.

Kolejną tradycją, która może zaskoczyć Polaków, jest przemowa norweskiego króla. Każdego roku, nieprzerwanie od 1935, o godz. 19.30 monarcha podsumowuje bieżący rok kilkunastominutowym przemówieniem – transmisję na żywo prowadzi kanał NRK 1 oraz radio na kanale NRK P2.

Charakterystyczna jest sama forma przemówienia – unika się patetycznego monologu, a sam król stara się opowiadać przyziemnie – tak, aby trafić do wszystkich słuchaczy. Od 1966 rejestruje się każdą coroczną przemowę. Każdą też można odtworzyć na oficjalnej stronie NRK.

Tak więc 31 grudnia o godzinie 19.30 bezpośrednio z Pałacu Królewskiego głos zabierze sam Harald V.

Tak, jak i w Polsce, wielu Norwegów decyduje się rozpocząć świętowanie Nowego Roku we własnych domach, w otoczeniu najbliższych przyjaciół. Każdy uczestnik noworocznej imprezy musi aktywnie uczestniczyć w przygotowaniach. Dlatego, gdy dostaniemy zaproszenie na Sylwestra w Norwegii, wypada przygotować jakieś danie, by nie pojawić się z pustymi rękoma. Alkohol również jest mile widziany. Tradycja nakazuje także wypicie lampki (lub butelki, jak kto woli) szampana tuż po wybiciu północy. Wcześniej, w oczekiwaniu na ostateczne odliczanie, popija się zwykle czerwone wino.

To, co może się wydać Polakom nieco dziwne, to popularność potrawek z mięsa renifera, które pojawią się w większości norweskich domostw. Także jedzenie jagnięciny czy indyków jest dość powszechne. Z deserów popularnością cieszy się pudding ryżowy, w którym może skrywać się pojedynczy migdał. Ten, kto odnajdzie go w swoim puddingu cieszyć się będzie pomyślnością w Nowym Roku.

Tak, jak podczas ślubów, gospodarze i wszyscy chętni mają szansę wygłosić przemowę podsumowującą stary rok. Po ostatnim słowie każdy ze świętujących unosi swój kieliszek w geście toastu.

Po północy Norwegowie opuszczają swoje domy, kierując się w miejsca, gdzie organizuje się pokazy fajerwerków. Oczywiście, jeżeli ktoś chce, może kupić swoje. Pierwsze minuty Nowego Roku rozjaśniają setki sztucznych ogni. Wtedy też możemy dostrzec niecodzienne zjawisko – wyjątkową wylewność młodych Norwegów. Obcy sobie ludzie przytulają się i życzą nawzajem wszystkiego najlepszego!