Imigranci mają mniej niż Norwegowie, ale są bardziej zadowoleni z życia

Oprócz Polaków w badaniu udział wzięli też obywatele pozostałych liczniejszych mniejszości narodowych w Norwegii: Bośni i Hercegowiny, Kosowa, Turcji, Iranu, Iraku, Afganistanu, Pakistanu, Sri Lanki, Wietnamu, Erytrei i Somalii.

Według raportu ogólne warunki życia imigrantów w 2016 roku były o wiele gorsze niż Norwegów – dotyczyło to zarówno warunków mieszkalnych, pracy, sytuacji ekonomicznej, jak i zdrowia oraz kontaktów społecznych. Jednym z najważniejszych czynników, które decydują o poziomie życia, są dochody, które w przypadku imigrantów były często niższe niż średnia krajowa. Z tego powodu 21 proc. obcokrajowców stwierdziło, że ma problem z dopięciem miesięcznego budżetu, a aż 41 proc. odpowiedziało, że nie poradziłoby sobie z nieoczekiwanym wydatkiem wynoszącym 10 tys. koron. W przypadku Norwegów liczby te są przynajmniej o połowę niższe – jedynie 6 proc. odpowiedziało, że ciężko jest im wiązać koniec z końcem, a 20 proc. nie miałoby środków, aby pokryć nieplanowane duże wydatki. Nawet 22 proc. imigrantów nie może sobie też pozwolić na tygodniowe wczasy, podczas gdy w przypadku norweskich obywateli jest to 6 proc. badanych.

Gorsze warunki imigrantów nie mają jednak odzwierciedlenia w statystykach, dotyczących ogólnego zadowolenia. Mimo że Norwegowie mogą pochwalić się zwykle lepszym standardem życia, to obywatele innych krajów odczuwają większą satysfakcję z tego, co mają. Dane pokazują, że w dziesięciopunktowej skali średnia zadowolenia z życia całego społeczeństwa wynosi 7,8, natomiast w przypadku imigrantów jest ona nieznacznie wyższa – wynosi 7,9.

Wśród narodowości, które brały udział w badaniu, Polacy są jednak wśród trzech najmniej zadowolonych mniejszości – przebijają ich jedynie Wietnamczycy i Irańczycy. Na szczycie znaleźli się obywatele Somalii, których średnia satysfakcji z życia wyniosła aż 8,8.

Ponad 30 proc. imigrantów czuje duże przywiązanie do Norwegii, a więcej niż połowa z nich chciałaby zostać tam na stałe. Dotyczy to w szczególności osób, które trafiły do kraju fiordów uciekając przed wojną – przykładem mogą być osoby z Afganistanu i Wietnamu, wśród których aż 76 proc. osób nie chce się wyprowadzać. Jedynie 12 proc. imigrantów chciałoby na zawsze wyjechać z Norwegii do swojej ojczyzny. Wyjątek stanowią Polacy, których aż 22 proc. chciałoby wrócić na stałe do Polski – wynika to z charakteru migracji polskich obywateli, których większość emigruje zarobkowo i wciąż ma rodzinę oraz dom w ojczyźnie.