Bezpieczeństwo podczas påsketur

Jak wygląda historia procedur bezpieczeństwa w ośnieżonych górach?

Początki XX wieku

W 1907 roku otwarto w Glitterheim pierwsze schronisko Turistforening (Związek Turystyczny). Nikt nie zastanawiał się nad regułami, mgłą w górach i bezpiecznymi stokami.

Trzy lata później, w 1910 roku zaczęto wydawanie w Jotunheimie informacje o trasach narciarskich, jednak nadal nie stworzono żadnych przepisów bezpieczeństwa.

Lata 20.

W latach 20. nastąpiło wiele zmian, w tym wprowadzono pewne środki bezpieczeństwa. Zamontowano w schroniskach Turistforeningen syreny mgłowe i latarnie.

Powodem zmian była duża ilość tragicznych wypadków. Coraz więcej ludzi ginęło w górach, dlatego Czerwony Krzyż wziął odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa w górach.

Na początku lat 20. wprowadzono również oznaczenia tras narciarskich. Autorem tych zmian był major Finn Qvale, przewodniczący związku promującego narciarstwo. Pomysł Qvale nie został zbyt ciepło przyjęty, jedyna osoba, która otwarcie pochwalała ten pomysł to ówczesny przewodniczący Czerwonego Krzyża, Jens Meinich, który uznał, że oznaczenie tras będzie odpowiedzialnością Czerwonego Krzyża.

Pierwsze oznaczenia stoków powstały w 1923 roku, ale nie zostały zbyt entuzjastycznie przyjęte. Zdaniem turystów, oznaczanie stoków „zabijało przyjemność jazdy”.

Lata 50.

W 1947 roku Ola Fritzner z Czerwonego Krzyża wraz z Andreasem Backer, sekretarzem generalnym Turistforeningen nawiązali współpracę w celu stworzenia publicznej jednostki ratowniczej. W tym czasie coś takiego w Norwegii nie istniało, a pomoc podczas wypadku była źle zorganizowana. Celem Fritznera było stworzenie ogólnonarodowej jednostki ratowniczej.

W 1949 roku wprowadzono zmiany – Turistforeningen odpowiadało za oznaczenie stoków, zaś ratownictwo we współpracy z amatorską rozgłośnią radiową stworzyli 4 punkty radiotelegraficzne: w Gjendesheim, Glitterheim, Jotunheim oraz w Mysuseter og Rondvassbu.

Z powodu tragicznych wypadków podczas Wielkanocy w 1950 roku, w 1952 roku Czerwony Krzyż i Turistforeningen przygotowali broszury informacyjne: „Respekt dla gór” oraz „9 reguł górskich”.

Reguły górskie zostały stworzone przez dowódcę ratownictwa Leifa Hanoa oraz przewodnika turystycznego Franka Schrødera. Są to podstawowe zasady bezpiecznego poruszania się w górach.

Broszury zostały wydrukowane w 120 000 egzemplarzy. Zdobyły spore zainteresowanie mediów i Wielkanoc 1952 odbyła się bez tragicznych wypadków.

Rok później ratownictwo zatrudnia 2000 ratowników.

Lata 70.

Na przełomie lat 60. i 70. NRK zaczęło najpierw nadawać reguły górskie przez radio (w 1969 roku), a potem w telewizji (w 1972 roku).

Współczesność

Turistforening dba obecnie o 8000 km stoków górskich włączając w to schroniska i lokalne organizacje. Ponad połowa stoków jest przez nich oznaczona.

Czerwony Krzyż ma swoją główną siedzibę informacyjną na Golsfjellet już po raz 60.

Czerwony Krzyż i Turistforening pracują nad zmianą reguł górskich. Zmiany mają zostać wprowadzone na Wielkanoc w 2016 roku.


Źródło: nrk.no
Zdjęcie frontowe: fotolia.com - royality free