Z nordyckiej sali gimnastycznej na cały świat: tak powstało nordic walking

Nordic walking to forma rekreacji polegająca na maszerowaniu ze specjalnymi kijami, która zyskała ogromną popularność na całym świecie. Ten rodzaj sportu, bardziej niż zwykły spacer, wzmacnia umięśnienie górnej części ciała, zmniejszając obciążenie kolan i kręgosłupa. Treningi niosą ze sobą ogromne korzyści zdrowotne, m. in. usprawnienie układu oddechowego i wzmacnianie mięśni tułowia, ramion i barków.

Mimo że wspinacze, turyści wędrujący z plecakami, a także narciarze stosowali podstawy tej techniki przez dekady, nordic walking po raz pierwszy w 1979 roku formalnie zdefiniował  Mauri Repo, trener Fińskiej Robotniczej Federacji Sportowej.

Po raz pierwszy z kijkami, w ramach ćwiczeń, zaczęto spacerować w 1966 roku. Wtedy to Leena Jääskeläinen, nauczycielka wychowania fizycznego w szkole w Viherlaakso w Finlandii, przedstawiła uczniom na lekcji „maszerowanie z kijkami narciarskimi”. Leena dostrzegła korzyści, które płyną z korzystania z kijków podczas chodzenia. Promowała to, co obecnie znamy jako nordic walking, zalecając używanie kijów jako narzędzia podczas zajęć wf-u. Opracowała przy tym szeroką gamę ćwiczeń z wykorzystaniem tych właśnie przyrządów.

Kolejna osoba, która pełniła istotną rolę w historii nordic walking był Mauri Repo, który w latach 80. pełnił rolę głównego trenera Fińskiej Robotniczej Federacji Sportowej. W swojej książce z 1979 roku opisał różne metody treningowe dla biegaczy narciarskich poza sezonem, które mają bardzo wiele wspólnego ze współczesnym nordic walking.

Nordic walking jako aktywność fizyczna przykuło uwagę większej społeczności we wczesnych latach 90. Stało się to za sprawą Tuomo Jantune, dyrektora Suomen Latu (Centralnego Stowarzyszenia Sportów Rekreacyjnych i Aktywności na Świeżym Powietrzu). W 1996 Jantunen połączył siły z Mattim Heikkilä, managerem laboratorium badawczego Vierumäki Sports Institute i Akim Karihtala, wiceprezesem Exel Oyj, fińskiej firmy technologicznej i obecnym prezesem Międzynarodowego Stowarzyszenia Nordic Walking (INWA). Wspólnie pracowali nad powstaniem specjalnych kijków. W tym czasie sport określano fińską nazwą – Sauvakävely. Później zdecydowano się ją zmienić na nordic walking, która pod tym terminem znana jest obecnie na całym świecie. Pierwsza para kijków, dedykowanych dla tej formy sportu, została wyprodukowana przez Exel’a w 1997.

Pod koniec lat 90. Aki Karithala opracował plan pt. „Jak przedstawić nordic walking na całym świecie”. W jego skład wchodziła edukacja, informacja, psychologia, produkty, branding, marketing i media. Z kolei Suomen Latu współpracowało z Exel’em, by zaprezentować nordic walking i specjalne kijki szerszej społeczności. Dzięki tej kooperacji sport zyskał duży rozgłos także poza Finlandią.

W 2000 roku Karihtala założył Międzynarodowe Stowarzyszenie Nordic Walking (INWA), które rozwijało programy edukacyjne i sieci instruktorów. Niedługo po powstaniu INWA inne kraje także zaczęły tworzyć tego typu stowarzyszenia. Niektóre z nich dołączyły do INWA, a część działała niezależnie. Media i pewne środowiska związane z przemysłem sportowym dołączyły do tego ruchu i moda na nordic walking zaczęła się gwałtownie rozprzestrzeniać po całym świecie.

Spacerowanie z kijkami popularne jest także w Norwegii, gdzie można znaleźć wiele malowniczych szlaków. Według strony wikiloc.com do tras, które uważane są za najlepsze do uprawiania nordic walking w Norwegii, należą:

Kalsnes - Veten (2,94 mil)
Storheia-Lekang-Trolldalen Camping (9,46 mil)
Knyttehyrta (5,3 mil)
Øvre Bolivatnet (13,37 mil)
Møysalen (11,3 mil)  
Preikestolen (5 mil)  

W Norwegii organizowane są także wydarzenia związane z nordic walking. Najstarszą imprezą tego typu jest Sagamarsjen, podczas którego uczestnicy biorą udział w historycznym spacerze szlakiem króla Olafa II. Wydarzenie odbywa się corocznie w sierpniu w Stiklestad.


źródła: inwa-nordicwalking.com, imlnordic.com, wikiloc.com, wikipedia.org