Dlaczego warto uczyć się norweskiego? Znajomość obcego języka ułatwia życie na emigracji

Po pierwsze, dla siebie samego – wielu Polaków skarży się, że w Norwegii jest nudno. Nie musi tak być. Znajomość języka otwiera wiele drzwi, umożliwia uczestnictwo w imprezach, wydarzeniach, klubach hobbistycznych, aktywnościach, pozwala poznawać nowych ludzi, pogłębiać relacje i zawierać przyjaźnie, a to wzbogaca i ubarwia nasze życie towarzyskie.

Kiedy znamy język, odbieramy świadomie więcej sygnałów z otoczenia, dostrzegamy możliwości – dzięki temu możemy być bardziej samodzielni, niezależni, kreatywni i przedsiębiorczy zarówno w życiu prywatny jak i zawodowym.

Język to nośnik kultury, a więc i najważniejsze narzędzie służące integracji. Dzięki niemu możemy wyrażać siebie, swoje potrzeby, pragnienia, myśli, uczucia, swój sposób patrzenia na świat. Jeśli chcemy mieć lepsze kontakty z Norwegami, ważne jest ,byśmy mogli się nawzajem zrozumieć. Mamy piękną historię i kulturę – możemy być z tego dumni.

Każdy z nas może być „ambasadorem Polski" i działać na rzecz integracji i przyjaźni polsko-norweskiej. Może brzmi to patetycznie, ale „jak nas widzą, tak nas piszą". Obecnie żyje i pracuje w Norwegii ok. 100 tys. Polaków. Będzie nam lepiej, gdy Norwegowie nas zrozumieją i okażą szacunek. Jedyny sposób, by to osiągnąć, to otworzyć się na ten nowy kraj, jego kulturę, mieszkańców, uczestniczyć w jego życiu kulturalnym i społecznym. To możliwe tylko wówczas, gdy zna się język. Jak na razie postrzega się nas jako zamkniętych, klaustrofobicznych, wycofanych, którzy najlepiej czują się między sobą i rozmawiają tylko w swoim języku.

Często przyczyną tego jest właśnie fakt, że język norweski znamy tylko na poziomie, by podołać obowiązkom zawodowym, ale już za mało, by poprowadzić luźną, przyjacielska rozmowę z Norwegiem.

Pojęcie „å bidra til samfunnet" dotyczy osobistego wkładu we wzbogacanie społeczeństwa, a to bardzo ważna wartość w Norwegii. Osoby, które nie chcą nauczyć się norweskiego, traktuje się jako osoby, które trzymają się na uboczu, nastawione są tylko na zysk, nie mają ochoty wnosić nic od siebie dla społeczeństwa kraju, w którym mieszkają.

Znajomość norweskiego ułatwia życie we wszystkich sferach – prywatnej i zawodowej. Dzięki znajomości języka możemy aktywnie uczestniczyć w życiu, polityce kraju. Korzystać z praw i przywilejów. Lepiej i solidniej wywiązywać się z obowiązków. Radzić sobie w trudnych sytuacjach. Urozmaicać i wzbogacać swoje życie osobiste. Zawierać nowe znajomości i przyjaźnie. Rozwijać się w kontakcie z nową kulturą i odmiennym, niż nasze, spojrzeniem na życie i pracę. I co bardzo ważne, działać na rzecz polepszenia życia wszystkich Polaków, którzy przebywają w Norwegii. Każdy z nas, w pewnym sensie, wpływa na losy innych rodaków, którzy tu mieszkają. Norwegowie oceniają nas i traktują zgodnie z doświadczeniami w kontaktach z innymi Polakami.

Taka jest natura człowieka, mamy tendencję do generalizowania. My robimy to samo. Trzeba uświadomić sobie ten, swego rodzaju, obowiązek, który na nas spoczywa – gdy żyjemy w obcym kraju, reprezentujemy swój naród. Wystarczy, aby każdy zaczął od siebie, a wszystkim będzie żyło się lepiej.

Znajomość języka kraju, w którym się pracuje to przejaw szacunku do kraju i jego mieszkańców, ale też do samego siebie, bo tylko wtedy możemy być w pełni sprawnie funkcjonującymi, samodzielnymi, wartościowymi, pożytecznymi, w pełni wykorzystującymi swój potencjał jednostkami w społeczeństwie. W Polsce być może te słowa są pustymi frazesami, ale w 4,5 milionowej Norwegii ten wkład jednostki ma bardzo duże znaczenie, jest ważny. Osoby nieuczące się języka są postrzegane jakby same odstawiały się na margines, wycofywały z życia społecznego, degradowały się społecznie, nie chciały dawać innym z siebie.