Status pendler
Rozlicz podatek
Status pendler
Druga klasa podatkowa
Rozlicz podatek
Druga klasa podatkowa
Rozliczenie podatku
Rozlicz podatek
Rozliczenie podatku
Ulga 10%
Rozlicz podatek
Ulga 10%
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Norweski z przymrużeniem języka. Mieszkam w Sund czy Sand? Darmowy kurs języka norweskiego
Jacek Janowicz, Klaudia Synak 12 lutego 2017
08:00

Norweski z przymrużeniem języka. Mieszkam w Sund czy Sand?

Skomentuj
Sund czy Sand? Katarzyna Sadowska
Witajcie, mieszkańcy norweskich miast, miejscowości oraz wszelakich „sandów, -sundów, -vików, -nesów, -øyów, -bygdów, -myrów i „åsenów. Zastanawialiście się kiedykolwiek, co owe nazwy znaczą? Określiliście już, czy mieszkacie na pagórku, wzgórzu, a może na wzniesieniu? A jeśli na wzniesieniu, to na północnym czy południowym?
Reklama
Znajomy kupił dom jak z bajki. W ogłoszeniu widniało: „Bajeczny widok na słoneczną, południową panoramę miasta.” W rzeczywistości widok był niesamowity, ale sam dom leżał na północnym, zalesionym stoku, który od listopada do lutego nie widział słońca. Ale za oknem – słoneczna panorama. Zatem kupując dom, warto zwrócić uwagę na kilka szczegółów, a jednym z nich jest nazwa miejscowości, a dokładnie jej końcówka. Bo choć działka na Lavsjømyrene brzmi romantycznie, to na część „myrene w nazwie powinna się nam zapalić czerwona lampka i zadźwięczeć dzwoneczek, bo myr to po prostu bagno. Być może ta chwila zastanowienia uratuje Was przed zakupem domu nie na skale, lecz na piasku, hałdzie czy właśnie na trzęsawisku. I zamiast domu na skale, będzie skandal na skale... na skalę międzynarodową. Dlatego dziś, aby zapobiec takim przypadkom, rozwiejemy te wątpliwości i sprawdzimy, na czym stoimy (oraz siedzimy, jemy i śpimy).
Wymienione na początku geograficzne końcówki powtarzają się w Norwegii dość często, ale nie wszystkie znaczą coś konkretnego. O ile -sand (piasek) czy -sund (cieśnina) są słowami łatwo przetłumaczalnymi i miasta z taką końcówką mają jakieś konkretne cechy (w tym przypadku piaszczyste podłoże lub plaże oraz bliskość morza wraz z pobliską cieśniną), to istnieją nazwy z końcówkami nie mówiącymi zupełnie nic, jak na przykład Tynset lub Tønset. Są to po prostu nazwy własne.

Czy w Polsce końcówka „wice”  coś oznacza? Chyba nie, Katowice, Skierniewice czy Słubice mają po prostu końcówkę charakterystyczną dla skupisk ludzkich. Zastanawiałem się też, czy norweskie końcówki miast można porównać lub przyporządkować do tych polskich, typu „-łęka” (Ostrołęka, Białołęka) albo „-wszczyzna” (Zawistowszczyzna, Janowszczyzna)? Oczywiście odpowiedź brzmi „nie”, bo w geografii nie wszystko da się przełożyć, dlatego oprócz wyjaśnienia znaczeń końcówek, spróbujemy miejscami nieco pofantazjować (tego w nawiasach nie bierzcie zatem dosłownie). Zapraszam do konkretów:
moen (Gardermoen, Kolomoen) – pagórek, wzniesienie,
– en strøm (Lillestrøm, Varnestrøm)
prąd, zatem Lillestrøm to taki nasz Prądek.
– en/ei høgde (Rudshøgda)
wzgórze (powiedzmy Góraszka),
– en voll (Myrvoll, Voll, Eidsvoll)
wał (trochę jak Wałbrzych a Voll to dla upartych nasz Wałcz),
– et nes (Åndalsnes, Nes)  
– mały przylądek,
– en/ei vik albo -vika (Sandvika, Gjøvik, Åvik)  
zatoka w fiordzie lub na rzece,
– en sand (Kristiansand)
piasek (gdyby było Kristinasvik, byłby to Krychowiak no nie?),
– et sund (Kristiansund)
cieśnina,
en/ei hamn (Korshamn, Steinshamn)
– to samo co havn czyli port,
en haug (Borhaug) – hałda, wzniesienie
en stad (Ottestad) – miasto
et land (Fjærland) – ląd, kraj, kraina
en/ei øy ( Eigerøya, Helgøya) –wyspa,
en ås (Tåsåsen) – wzgórze
en bakke (Solbakken, Sandbakken) – stok,
en/ei bygd (Nybygda) – wieś (Nowa Wieś jako żywo),
– en/ei våg (Telavåg, Skogsvåg) – dawna skandynawska jednostka masy (około 18 kg),
– en mo (Mo, Bismo) - określona forma  
-moen, czyli łąka 
en (Øyslebø) - gospodarstwo rolne,
en/ei myr (Fokstumyra, Hovdsjømyrene) – bagno (czyli polski Trzęsacz),
et berg (Duvberg, Ingeberg) – góra
en dal (Brumunddal, Nydal, Mandal, Redalen) – dolina (Mandal Mandolinka),
en/ei mark (Lismarka, Åsmarka) – naturalna otwarta połać lądu, może być łąka,en foss (Raufoss, Hunderfossen - wodospad,
sætra (Skramstadsætra) – chatka na odludziu
en/ei bu (Eidåbu, Ridabu) - chatka, mały stary domek (co powiecie na Radomek lub Radomsko?),
- en heim (Trondheim, Fredheim) – dom.

Oczywiście to tylko wybrane przykłady (pozdrawiam mieszkańców wybranych losowo miejscowości), a jeżeli ktoś zna inne znaczenie lub ma ciekawą interpretację nazwy, zapraszam do komentarzy.
Tekst: Jacek Janowicz
Redakcja: Klaudia Synak
Ilustracje: Katarzyna Sadowska
Gość
Wyślij
Dodaj zdjęcie
Komentarze:
Od najnowszych
Od najstarszych
Od najnowszych

Bliżej nas