Norweska Hiszpania, czyli sjesta na północy

Gdy zegarowa wskazówka zbliża się do godziny dwunastej, Sylvia Berntsen i inni pracownicy przetwórni ryb Braci Karlsen, przygotowują się do godzinnej przerwy, podczas której zjedzą posiłek lub utną sobie krótką drzemkę.

Senja; fot. maps.google.com

Takie rzeczy tylko w Husøy

Husøy to niewielka miejscowość znajdująca się na wyspie Senja. Zamieszkuje ją jedynie 254 osoby i jest jedynym miejscem na wyspie, w którym funkcjonuje sjesta. Skąd południowa sjesta wzięła się w Norwegii?

Mówi się, że tradycja odpoczynku pojawiła się już kilkaset lat temu, kiedy to w okolicach wyspy rozbił się hiszpański frachtowiec. Hiszpanie, którym udało się uratować i dotrzeć na ląd, chcąc kultywować swoje narodowe obyczaje, zapragnęli odpoczywać także na dalekiej północy.

Pomysł spotkał się z akceptacją miejscowej ludności, a hiszpańska tradycja jest wciąż żywa.

- Sjesta to bardzo fajna sprawa, ale uważam, że godzina wolnego to dla niektórych za długo. Wielu pracowników je w tym czasie obiad, a wiadomo, że po tak wczesnym posiłku można być sennym. A to nie sprzyja kontynuowaniu pracy – przyznaje Sylvia.

Husøy; fot. wikipedia.org

Wypoczynkowy przymus

Randi Karlsen, która prowadzi jedyny sklep w Husøy, także jest zobowiązana do przestrzegania sjesty.

- Nikt nie przychodzi do sklepu w czasie odpoczynku, nigdzie nie ma żywej duszy. Nie ma sensu, żebym siedziała wtedy w sklepie, więc zamykam drzwi na cztery spusty i idę do domu. Zazwyczaj mam niewielki ruch. Można powiedzieć, że każdego dnia pojawiają się dwie fale klientów – wcześnie rano przed rozpoczęciem pracy i po południu, gdy wszyscy wracają do domów – opowiada Karlsen.

Szefowa sklepu w miejscowości Gryllefjord, Reidun Kristiansen, opowiada o połowie lat 80., kiedy to w jej miejscowości zrezygnowano z hiszpańskiej sjesty. Okazuje się, że tamtejszy odpoczynek trwał aż dwie godziny.

Kristiansen wspomina obowiązującą sjestę, jako wyjątkowy czas i przyznaje, że bardzo jej tego brakuje.

- Doskonale pamiętam, że kiedy moi rodzice prowadzili sklep w Gryllefjord, mieli aż dwie godziny przerwy. Zaczynali o 13:00, a o 15:00 wracali z powrotem do pracy. Nadchodzącą sjestę można było wyczuć nawet bez zegarka, ponieważ nie pojawiał się prawie żaden klient – opowiada z uśmiechem sklepikarka.

Dłuższa przerwa na jednych działa pozytywnie i mobilizująco, na innych wręcz przeciwnie. Rozleniwia i sprawia, że powrót do codziennych zajęć jest jedynie przykrym obowiązkiem.

Sjesta w zimnej Norwegii – dobry czy zły pomysł?

Źródła: nordlys.no / maps.google.com

Zdjęcie frontowe: wikimedia.org - Hector Garcia - Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0