„Po co uczyć się norweskiego?” Polskie dzieci chodzą na korepetycję z angielskiego

Polskie szkoły, począwszy od podstawówki, a kończąc na uniwersytetach, zapewniają wysoki poziom kształcenia. Mimo to wielu Polaków, którzy mieszkają w Norwegii wątpi, czy ich dzieci poradzą sobie w szkole. Zdają sobie sprawę, że zanim nauczą się one języka, minie kilka miesięcy. Martwią się, że w tym czasie dzieci mogą mieć zaległości z innych przedmiotów.

– Takie myślenie jest bezpodstawne – uważa Pani Anna, która od kilku lat jest nauczycielką języka polskiego (morsmål) w Oslo. – System edukacji norweskiej bardzo różni się od polskiej. Ogromnym błędem jest ich porównywanie. Polskie dzieci nie mają większych problemów w nadrobieniu materiału, o ile w ogóle jakieś zaległości powstaną. Zauważam jednak, że jedynym przedmiotem, który sprawia wiele trudności i to na każdym poziomie edukacji jest język angielski.

Podobnego zdania jest Maria. W Polsce pracowała w szkole językowej. Jest absolwentką filologii angielskiej, i od ponad roku udziela prywatnie korepetycji w Bergen. – Problem naszych dzieci ma swoje korzenie w Polsce, gdzie w zupełnie inny sposób naucza się języka obcego. Tam wciąż na pierwszym miejscu jest gramatyka. W Norwegii ogromny nacisk kładzie się na komunikację i słownictwo. Właściwie angielski jest równorzędny z norweskim. Dodatkowo bardzo często właśnie na angielskim dzieci mają morsmål (pol. język ojczysty). To powoduje ogromne problemy w późniejszych klasach.

Język angielskie zdecydowanie numer jeden wśród przedmiotów, z których polskie dzieci potrzebują korepetycji.  Coraz częściej dorośli zapisują je tez na prywatne lekcje języka. Oczywiście norweski jest podstawą, niemniej angielski jest również na topie.

Wielu z rodaków nie planuje w Norwegii swojej przyszłości, ale nie wyobraża sobie jej też w Polsce. – Norwegowie mówią bardzo dobrze po angielsku. Po co więc mam uczyć się norweskiego? – pyta Stanisław, pracownik Adecco. – Ja tu popracuję jeszcze rok, może dwa, a potem kto wie? Nigdzie poza Norwegią nie dogadam się w tym języku, a po angielsku na całym świecie. Myślę o Anglii – dodaje.

Na język angielski stawia również młoda architekt Alicja, mieszkanka  Hamar. Dołączyła do męża, który otworzył własną firmę budowlaną. Któregoś dnia, gdy pojechała z nim na projekt, rozmawiała z właścicielką domu, który był w trakcie renowacji. Rozmowa dotyczyła nowej aranżacji kuchni. Pomysły Alicji były na tyle trafne, że właściciele domu postanowili je wykorzystać. Wkrótce dziewczyna otrzymała kolejne zlecenie. Postanowiła założyć własną stronę internetową. – Myślałam, aby wszystkie informacje były po norwesku, ale nie znam na tyle języka. Mogłabym zlecić tłumaczenie, ale to nie rozwiązuje problemu, bo z klientami i tak bym się nie porozumiała. Teraz każdy wie, że nie posługuję się ich językiem. Szlifuję angielski, bo jeśli już stawiam na komunikację w tym języku, to musi być ona na najwyższym poziomie. Mam korepetytorkę, która uczy także moje dzieci. Dojeżdża do domu.

Katarzyna mieszka w Oslo i z zawodu jest matematykiem. Choć pracuje tu jako kelnerka, bardzo tęskni za nauczaniem, dlatego po godzinach udziela prywatnych lekcji. Jej uczniami są dzieci w wieku 13-15 lat – na przełomie podstawówki i gimnazjum. – W Norwegii nie ma dużej różnicy w materiale, niemniej rodzicom bardzo zależy na tym, aby dzieci bardzo dobrze opanowały podstawy i były lepsze niż rówieśnicy.

W Norwegii uczniowie uczęszczają na korepetycje związane z tematyką, która ich interesuje. Najczęściej jest to nauka gry na jakimś instrumencie. Bardzo popularny jest tu tzw. mentor program, który, oprócz wsparcia w nauce, jest również pomocny przy ustalaniu celów i ich realizacji zgodnie z planem.