Porozumienie UE i USA. Echo słychać nawet w Norwegii

Nowe regulacje nie obejmują jednak wszystkich sektorów – wyłączone zostały m.in. metale. Porozumienie może mieć również konsekwencje dla państw spoza UE, takich jak Norwegia, które uczestniczą w europejskich łańcuchach dostaw.

W ramach umowy Unia Europejska zobowiązała się do zakupu amerykańskiej energii o wartości 750 mld USD, a także do zainwestowania w USA kolejnych 600 mld USD, w tym w sektor obronny. Obie strony zapowiedziały też zniesienie ceł na wybrane towary strategiczne, takie jak półprzewodniki, produkty rolne oraz komponenty lotnicze.

Choć Norwegia nie jest członkiem UE, jej powiązania gospodarcze z unijnym rynkiem mogą sprawić, że skutki tej umowy będą odczuwalne także dla norweskich firm. Szczególnie dotyczy to eksporterów współpracujących z przedsiębiorstwami z krajów Unii.

Norweski rząd odniósł się do sprawy, wskazując na możliwe znaczenie porozumienia z punktu widzenia geopolityki i bezpieczeństwa. Podkreślono, że Norwegia jako członek EOG może pośrednio odczuć konsekwencje wprowadzenia amerykańskich ceł na towary z UE, jeśli wpłynie to na ceny i dostępność surowców czy komponentów.

Eksperci ekonomiczni zwrócili uwagę, że uzgodniona stawka 15 proc. to rozwiązanie mniej dotkliwe niż wcześniej rozważane 30 proc. Mimo to, nowe taryfy mogą prowadzić do zmian w strukturze handlu transatlantyckiego.

Norwegia, choć niebędąca stroną umowy, analizuje potencjalne skutki tego porozumienia dla własnej gospodarki. W szczególności dotyczy to firm działających w branżach eksportowych i wysokich technologii, które współpracują z partnerami z UE lub USA.

Porozumienie między dwoma największymi blokami handlowymi na świecie stanowi istotny element otoczenia międzynarodowego, które wpływa również na norweską politykę gospodarczą. Dalszy rozwój sytuacji będzie przedmiotem analiz władz i środowisk biznesowych w Norwegii.