Jak bezpiecznie kupować na Temu i Shein z dostawą do Norwegii?

Niska cena zachęca do zakupu, ale przed opłaceniem koszyka warto sprawdzić, czy obejmuje norweski VAT. Znaczenie ma też rodzaj zamawianego produktu. Wyjaśniamy, jak uniknąć niespodziewanych opłat i co zrobić, jeśli podatek zostanie pobrany dwa razy.

Przy zakupach z zagranicy do Norwegii często pojawia się skrót VOEC. To system, dzięki któremu sklep lub platforma pobiera norweski VAT już podczas płatności za zamówienie. Jeśli zakup spełnia warunki VOEC, a sprzedawca prawidłowo obsłuży przesyłkę, przy jej odbiorze nie płacisz ponownie podatku ani opłaty za odprawę. Towary objęte tym systemem są też zwolnione z cła. Tak działanie VOEC wyjaśnia Tolletaten, czyli norweska służba celna. Przed zakupem zajrzyj do rejestru VOEC na stronie Skatteetaten. Przy zakupach przez platformę w wykazie może znajdować się jej nazwa, a nie nazwa konkretnego sprzedawcy. Jeśli nie masz pewności, czy wybrane zamówienie jest objęte rejestracją, poproś obsługę sklepu o potwierdzenie.

W VOEC obowiązuje limit: wartość pojedynczego produktu musi być niższa niż 3000 koron. Liczy się cena jednej rzeczy, a nie suma całego koszyka. Możesz więc zamówić dwa przedmioty po 2000 koron i otrzymać je w jednej paczce, jeśli oba spełniają pozostałe warunki systemu. Koszt dostawy nie wlicza się do limitu 3000 koron. Jest jednak uwzględniany przy obliczaniu VAT. Oznacza to, że podatek obejmuje również przesyłkę. Szczegóły podaje Skatteetaten.

Nie wszystko można rozliczyć w ten sposób. VOEC dotyczy zakupów do użytku prywatnego i nie obejmuje między innymi żywności, napojów, suplementów diety ani witamin. Poza systemem są również towary objęte ograniczeniami, na przykład leki, alkohol i tytoń, oraz produkty objęte specjalnymi podatkami. Przed ich zamówieniem trzeba sprawdzić także zasady przywozu do Norwegii. Samo opłacenie podatku nie oznacza, że dany produkt wolno sprowadzić. Listę wyłączeń publikuje Tolletaten.

Jeżeli zakup nie jest objęty VOEC, mogą pojawić się dodatkowe koszty po dotarciu paczki do Norwegii. Chodzi o VAT, ewentualne cło oraz opłatę przewoźnika za odprawę. Dlatego kwota widoczna przy płatności w zagranicznym sklepie nie zawsze jest ostatecznym kosztem zakupu. Przy odprawie przewoźnik może potrzebować twojego fødselsnummer, czyli 11-cyfrowego norweskiego numeru identyfikacyjnego. Jeśli nie chcesz przekazywać go sklepowi, zapytaj, czy możesz podać go bezpośrednio firmie obsługującej przesyłkę. Dotyczy to formalności celnych — nie każdego zamówienia z zagranicy. Zasady opisuje Tolletaten.

Zdarza się jednak, że VAT został opłacony w sklepie korzystającym z VOEC, a mimo to przewoźnik pobiera go ponownie. Powodem może być błąd przy wysyłce lub przekazaniu danych o zamówieniu. Po zwrot podwójnie zapłaconego VAT zgłoś się do sklepu lub platformy, która pobrała podatek przy zakupie. Przygotuj:

1. Potwierdzenie zamówienia z naliczonym VAT.
2. Dokument potwierdzający ponowne pobranie podatku przy imporcie.
3. Prośbę o zwrot VAT zapłaconego podczas zakupu.

Oba dokumenty powinny dotyczyć tego samego zamówienia. Ta procedura służy odzyskaniu VAT pobranego przez sprzedawcę; nie gwarantuje zwrotu cła ani opłaty przewoźnika. Instrukcję postępowania znajdziesz w Skatteetaten.

Inaczej wygląda sprawa, gdy kupujesz poza VOEC, a później odsyłasz towar. Sposób odzyskania podatku zależy wtedy od rodzaju odprawy. Zacznij od kontaktu z przewoźnikiem, który obsługiwał paczkę. Zachowaj dowód zapłaty podatku i dokumenty potwierdzające odesłanie produktu za granicę. Sama reklamacja nie wystarczy. Tolletaten wyjaśnia, gdzie zgłosić zwrot, a Skatteetaten podaje wymagane dokumenty i zaznacza, że nie wypłaca zwrotów VAT poniżej 100 koron.

Przed zakupem sprawdź również sam produkt. Norweski urząd DSB ostrzega, że kontrole towarów z platform takich jak Temu, Shein, Wish czy Alibaba wykazują większe ryzyko niespełnienia europejskich wymagań dotyczących zdrowia, środowiska i bezpieczeństwa. Nie oznacza to, że każda oferowana tam rzecz jest niebezpieczna. Niska cena i prawidłowo naliczony podatek nie są jednak potwierdzeniem bezpieczeństwa. DSB zwraca też uwagę na odpowiedzialność kupującego. Gdy sprzedawca działa poza UE i Europejskim Obszarem Gospodarczym, a produkt nie jest oferowany na tym rynku, kupujący sam staje się importerem i musi upewnić się, że towar spełnia europejskie wymagania. Urząd zaleca wybieranie sklepów działających w Norwegii, UE lub EOG oraz sprawdzanie danych firmy i możliwości kontaktu ze sprzedawcą. Porady DSB dotyczące bezpiecznych zakupów znajdziesz tutaj.