W tych krajach kobietom żyje się najlepiej. Norwegia w czołówce

Chociaż w rankingach jakości życia, szczęśliwości czy tolerancji państwa północnej Europy zwykle uchodzą za liderów, w przypadku najlepszego miejsca dla kobiet dosyć daleko na liście wylądowała Islandia (23. miejsce). Autorzy raportu oczko dalej umiejscowili z kolei Polskę.

Jak pisze CEOWORLD, istnieje uniwersalny wzór dyskryminacji i przestępczości wobec kobiet, jednak ich skala różni się w poszczególnych krajach. Czynniki regionalne, rasowe i społeczno-ekonomiczne odgrywają kluczową rolę w określaniu uprzedmiotowienia kobiecego ciała i równości płci.

Chociaż w rankingu nie istnieje państwo, które zdobyło maksymalną liczbę punktów (100), niektóre okazują się lepsze, jeśli chodzi o równe prawa, włączenie społeczne i poczucie bezpieczeństwa. Pod tym względem bryluje Skandynawia. Autorzy raportu wyróżnili Szwecję (99,7 pkt), gdzie ich zdaniem praktycznie nie ma miejsca na dyskryminację płciową, a przyjezdni z USA lub Dalekiego Wschodu zauważą, że Szwedki odgrywają bardziej proaktywną rolę w codziennym życiu.

Poniżej: Ranking udostępniony przez szefa CEOWORLD.

Zajmująca drugą pozycję Dania (99,4 pkt) to jednocześnie lider w indeksie rozwoju społecznego, który według CEOWORLD Magazine przełamuje bariery związane z płcią, aby umożliwić kobietom korzystanie ze swojego potencjału. Zamykającą podium Holandię (99,2 pkt) natomiast pochwalono za znaczący postęp w dziedzinie równości dochodów i otwartość społeczno-kulturową.

Niewiele do ścisłego topu traci Norwegia (98,7 pkt). Według autorów rankingu fakt, że kraj ten znajduje się na szczycie listy państw świata pod względem rozwoju społecznego, może mieć przełożenie na to, że również redefiniuje on standardy dla wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu.

W edycji rankingu z 2020 roku CEOWORLD Magazine przyznając punkty poszczególnym państwom, wzięto pod uwagę 9 czynników: równość płciową, odsetek pozycji zajmowanych przez kobiety w strukturach legislacyjnych, poczucie bezpieczeństwa, równouprawnienie w zarobkach, troskę o prawa człowieka, upodmiotowienie kobiet, średnią liczbę lat edukacji wśród kobiet, uwzględnienie kobiet w społeczeństwie oraz odsetek kobiet w wieku 25 lat i więcej, które wykonują płatną pracę.