Rolnik bał się wjechać w wysoką trawę. Dron pokazał, co ukrywało się w polu

Sindre Andersen przejął gospodarstwo w Sigdal w styczniu 2026 roku. Wcześniej słyszał o przypadkach, w których koźlęta ginęły podczas koszenia. Takie sytuacje zdarzały się też na tej farmie, czytamy na łamach NRK. Trawa na polu o powierzchni 25 hektarów była wysoka, dlatego ręczne sprawdzenie całego terenu było dla rolnika niewykonalne.

Wieczorem przed koszeniem Andersen skontaktował się ze Stowarzyszeniem Myśliwych i Wędkarzy Sigdal i Eggedal. Lokalna grupa szybko poprosiła o wsparcie Stowarzyszenie Myśliwych i Wędkarzy Sokna. Pomoc przyszła bardzo wcześnie. Pilot drona Max Nensén pojawił się na miejscu już o godz. 4 rano z drugim operatorem i wolontariuszami.

Drony pracowały nad polem systematycznie. Nensén wyjaśnił, że najlepiej działają wtedy, gdy powietrze i ziemia są chłodne, bo kamera na podczerwień łatwiej odczytuje różnice temperatur. Na ekranie pojawiło się pięć sygnałów ciepła. Każdy z nich oznaczał ukryte w trawie koźlę.

Samice sarny często zostawiają młode w wysokiej trawie. Ma to chronić je przed drapieżnikami. Instynkt koźląt każe im leżeć bez ruchu. Andersen powiedział na łamach NRK, że nawet gdy ludzie podchodzili bardzo blisko, młode nie uciekały z miejsca.

Rolnik przyznał, że bez sprawdzenia pola koszenie odbywałoby się „z sercem w gardle”. Dodał, że wcześniejsze przejazdy autem lub quadem przy skraju pola nie dawały pewności, że zwierzęta odejdą. Wolontariusze podchodzili do koźląt spokojnie. Następnie przenosili je w bezpieczne miejsce przed rozpoczęciem pracy maszyny.

Koźlęta zazwyczaj trafiają na czas koszenia do kartonowych pudeł albo są wypuszczane w stronę lasu. Tym razem wracały jednak na pole, więc Andersen zbił dla nich przewiewne skrzynie z palet. Wieczorem, po zakończeniu koszenia, rolnik otworzył skrzynie, a samica sarny czekała już przy skraju lasu i nawoływała młode.