Ambitne cele zderzają się z rzeczywistością. Norwegia nie radzi sobie z plastikiem

Dane Plastretur pokazują skalę problemu. Na rynek trafiło 126 856 ton plastiku. Tylko część została poddana recyklingowi materiałowemu. Główną barierą pozostaje sposób gospodarowania odpadami. Znaczna ilość trafia do odpadów zmieszanych.

W 2025 roku co najmniej 62 000 ton opakowań trafiło do odpadów zmieszanych. Oznacza to spalanie zamiast recyklingu materiałowego. Materiał wypada z obiegu. Nie wraca do produkcji, a system traci surowiec.

Zebrano 78 541 ton plastiku z gospodarstw domowych i firm. To około 90 proc. całej zbiórki w kraju. Nie cały materiał nadaje się jednak do recyklingu. Problemem są zanieczyszczenia i błędy w segregacji. Ostatecznie recyklingowi materiałowemu poddano 43 842 ton, czyli 35 proc.

System zakłada wysoką jakość recyklingu materiałowego. W zakładzie Områ plastik dzielony jest na dziewięć frakcji. Najlepsze trafiają ponownie do obiegu. Pozostałe są trudne do zagospodarowania. Rynek dla takich surowców pozostaje ograniczony.

Część opakowań nadal nie nadaje się do recyklingu materiałowego. Wynika to z wymogów bezpieczeństwa i trwałości produktów. Producenci wprowadzają zmiany. Wskazywany jest jednak dalszy potencjał. Nowe regulacje UE mają zwiększyć udział surowców wtórnych.

Zakład Områ dysponuje większymi mocami niż obecny poziom zbiórki odpadów. Instalacja może przyjąć większe ilości plastiku z selektywnej zbiórki oraz sortowni. Oznacza to, że infrastruktura wyprzedza obecny strumień odpadów trafiających do systemu.