Norweski ser został mistrzem świata. Jego konkurenci zasilą miejskie ciepłownictwo

Tegorocznym mistrzem ogłoszono Nidelven Blå od serowara Gangstad Gårdsysteri, który podczas imprezy w Trondheim pokonał ponad 4500 mlecznych konkurentów, których pozostałości trafią… na opał. Wyniki ogłoszono 29 października.

Serowy zwycięzca z Trøndelag jest opisywany jako wyjątkowo łagodny, z pokrytą delikatnym nalotem powierzchnią i półtwardym wnętrzem z niebieską pleśnią. Produkuje się go z pasteryzowanego mleka krowiego. Nazwany na cześć rzeki, Nidelven Blå powstaje w skromnym rodzinnym zakładzie zaledwie dwie godziny drogi od centrum Trondheim.

W wyborze najlepszego sera 2023 pomagało łącznie 260 sędziów. Spośród rekordowych 4502 propozycji przewiezionych „łódką, ciężarówką, pociągiem i samolotem” z ponad czterdziestu zakątków świata 16 przeszło do finału. Norwegia, kraj-gospodarz, odnotowała najwyższy w historii udział w konkursie – zgłoszono 293 rodzaje norweskiego sera.

Norwegia dwukrotnie zdobywała tytuł mistrza świata w serach. W 2016 roku Kraftkar został uznany za najlepszy, a w 2018 roku zwyciężył Fanaosten z Vestland.

1. Nidelven Blå (Gangstad Gårdsysteri, Norwegia)
2. Baliehof Houtlandse Asche Kaas (Baliehof Kaas En Zuivelboerderij Jabbeke, Belgia)
3. Eberle Würzig Seit 5 Generationen (Dorfkäserei Muolen, Szwajcaria)
4. Eleftheria Brunost (Vivanda Gourmet, Indie)
5. Müller-Thurgau Rezent (Käserei Müller-Thurgau, Szwajcaria)
6. Kärntnermilch Mölltaler Almkäse Selektion 50% FiT. (Kärntnermilch, Austria)
7. Michel (Rohmilchkäserei Backensholz, Niemcy)
8. Holland Delta, 1 Year Old (Van der Heiden Kaas, Holandia)
9. Old Amsterdam Goat (Westland Kaasexport, Holandia)
10. Parmigiano Reggiano 30-39 Months (Nazionale Parmigiano Reggiano Rastelli Fratelli, Włochy).

Konkurs World Cheese Awards od skromnych początków w 1988 r., kiedy to zgłaszano do niego głównie produkty z Wielkiej Brytanii, przeszedł sporą ewolucję. W tym roku wzięły w nim udział sery z 43 różnych krajów.

Przeciwnicy marnowania żywności mogą zadać sobie pytanie: co ze wszystkimi pozostałymi tonami sera, który trafił do Norwegii na potrzeby imprezy? Zgodnie z wymogiem Norweskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (Mattilsynet), musi zostać zniszczony. Serowi uczestnicy mistrzostw świata skończą swój żywot w płomieniach, ale nie na marne, ponieważ zasilą miejskie ciepłownictwo w Trondheim. W energię przerobi je Statkraft Varme w Heimdal.

Źródła: NTB, CNN, delicious.com.au