Kleszcze panoszą się w Norwegii? Rekordowa liczba przypadków boreliozy

W okresie od stycznia do czerwca do FHI zgłoszono 175 zakażeń. To o 16 więcej niż w analogicznym okresie ubiegłego roku, który był do tej pory rekordowy. Temperatura i wilgotność mają decydujący wpływ na warunki życia kleszcza. Ważne jest również to, ile osób bierze udział np. w wycieczce do lasu i jakie mają na sobie ubrań.

Borelioza jest najczęstszą chorobą przenoszoną przez kleszcze w Norwegii. Mimo to ryzyko infekcji w przypadku ukąszenia wynosi tylko 2 proc.

U niektórych osób mogą wystąpić między innymi objawy grypopodobne i postać czerwonej wysypki zwanej rumieniem wędrującym. Należy wtedy udać się do lekarza, który zadecyduje, czy konieczna jest antybiotykoterapia.

Jednak kleszcze to stworzenia wysysające krew, więc mogą być również nosicielami wirusa KZM, co jest angielskim skrótem oznaczającym kleszczowe zapalenie mózgu. Wirus może powodować bardzo poważną chorobę i nie ma na nią leku, istnieje jedynie szczepionka, która może temu zapobiec.

KZM występuje w południowej Norwegii, od Flekkefjordu i zachodniego wybrzeża Oslofjordu aż do dawnej gminy Hurum, a także od Vestby na wschodnim wybrzeżu Oslofjordu do granicy ze Szwecją.

W zeszłym roku w Norwegii zarejestrowano 113 przypadków wirusa KZM, a około 48 tys. mieszkańców kraju fiordów otrzymało co najmniej jedną dawkę szczepionki. Dla porównania w 2016 roku odnotowano oficjalnie tylko dwanaście przypadków wirusa.

80 proc. zarażonych nie odczuwa żadnych objawów, a ich własny układ odpornościowy walczy z infekcją. Każdy, kto poważnie zachoruje, zostaje przyjęty do szpitala i otrzymuje leczenie wspomagające. Szczepionkę zaleca się osobom przebywającym w pasie przybrzeżnym, gdzie występuje wirus KZM.

Rady, jak unikać ukąszeń kleszczy, brzmią raczej trywialnie: należy chodzić po ścieżkach, a nie po wysokiej trawie, zakryć nogi spodniami i naciągnąć skarpetki na nogawki. Pomóc mogą także środki owadobójcze.

Źródła: NTB, FHI