Norwegia wobec rosyjskiej prowokacji w Polsce. Politycy mówią, co musi zrobić Europa

Podczas szczytu NATO (8 lipca) w stolicy Turcji Nawrocki poinformował, że 7 lipca 2026 roku krótko rozmawiał z Donaldem Trumpem. Tematem była stała obecność wojsk amerykańskich w Polsce. Polski prezydent powiedział też, że USA i Trump są filarem NATO. Z norweskiej perspektywy kluczowe jest to, aby Europa dostała czas na wypełnienie luk, jeśli Waszyngton zacznie zmniejszać swój wojskowy udział na kontynencie, zaznaczają politycy kraju fiordów.

Nawrocki mówił 8 lipca 2026 roku o ryzyku użycia siły przez Rosję. Chodzi o państwa położone na wschodniej flance NATO. Jego wypowiedź padła po doniesieniach, które pod koniec czerwca 2026 roku opisał brytyjski dziennik „The Guardian”. Według dwóch źródeł NATO Rosja może próbować sprawdzić jedność Sojuszu przez prowokację w krajach bałtyckich lub w Polsce.

Źródła łączyły ten scenariusz z presją na Kreml po ukraińskich atakach dalekiego zasięgu. Cele znajdowały się w pobliżu Moskwy i Petersburga. Jedno ze źródeł w łotewskim wywiadzie mówiło o sygnałach przygotowań do działań wojskowych. Miałyby one być jednak dalekie od pełnoskalowego ataku.

W czerwcu 2026 roku norweski minister obrony Tore O. Sandvik z Partii Pracy (Ap) mówił o możliwym ograniczeniu amerykańskiej obecności wojskowej w Europie. Wypowiedział się po spotkaniu ministrów obrony NATO w Brukseli. Sandvik podkreślił, że proces musi być uporządkowany. Według niego nie może dojść do nagłego ruchu, który osłabiłby odstraszanie.

Sandvik wskazał, że USA powinny dać Europie czas na wzmocnienie zdolności obronnych. Europa musi jednak faktycznie przejąć część odpowiedzialności. Norweski minister powiedział, że państwa europejskie muszą pokazać gotowość do wypełnienia luk. Dodał, że część działań zajmie więcej czasu, ale Europa ma w tej sprawie pośpiech.

W czerwcu 2026 roku amerykański sekretarz obrony Pete Hegseth zapowiedział w Brukseli przegląd wkładu sił USA. Mówił, że ma on zapewnić Europie główną odpowiedzialność za obronę kontynentu. Chodzi o wojskowe zdolności zgłaszane przez poszczególne państwa NATO. To z nich Sojusz może korzystać w sytuacji kryzysowej.