MSZ: nowy ambasador RP w Norwegii w najszybszym możliwym terminie. Koniec bezkrólewia w Ambasadzie?

Zazwyczaj kończący kadencję w placówce ambasadorzy przekazywali nowo wybranym stanowisko. Stefan Czmur nie mógł tego zrobić, bo nie było następcy. Schedę po nim w sierpniu 2016 przejął radca minister Marian Siemakowicz. Został chargé d’affaires ad per interim, zastępcą szefa misji podczas jego nieobecności, choroby czy właśnie oczekiwania na następcę. I tak oczekuje od ponad roku.

Pod koniec marca Komisja Spraw Zagranicznych wydała pozytywną opinię na temat kandydatury Jarosława Łasińskiego na nowego ambasadora Polski w Norwegii. Łasiński, z wykształcenia prawnik, od 1987 roku związany z dyplomacją, przedstawił przed komisją założenia swojej misji. Mówił o wyzwaniach, które stoją przed polsko-norweskimi stosunkami, o Baltic Pipe, chciał pomagać Polakom w Norwegii. I póki co to tyle – na zapewnieniach i chęciach się skończyło. Bo jego kandydatura, mogłoby się zdawać, stanęła w miejscu.

Zapytaliśmy Biuro Prasowe Kancelarii Prezydenta RP, dlaczego Andrzej Duda do tej pory nie mianował Łasińskiego na szefa polskiej placówki dyplomatycznej w Norwegii. I tu zdziwienie – biuro odsyła do MSZ, ponieważ „udzielenie odpowiedzi na pytanie leży w kompetencji Ministerstwa Spraw Zagranicznych”.

W czerwcu, jak dowiedział się serwis wpolityce.pl, Witold Waszczykowski wysłał Andrzejowi Dudzie pismo, w którym pytał o nominacje polskich ambasadorów, w tym Jarosława Łasińskiego. Informacja obiegła ogólnopolskie media, a zaistniałą sytuację określono jako przepychanki między ministerstwem a Pałacem Prezydenckim. Czy rzeczywiście, a jeśli tak, to na jakim tle doszło do spięcia na linii prezydent-minister, nie wiadomo. Niektórzy spekulują, że właśnie sprawa nowego ambasadora Polski w Norwegii miała być kością niezgody.

Samo Ministerstwo Spraw Zagranicznych na temat kandydatury Jarosława Łasińskiego milczy, natomiast, w komentarzu udzielonym MojejNorwegii, zapewniło:

Pozostaje więc czekać.