Po pierwsze, żeby dostać dofinansowanie do takiej instytucji, to musi ona liczyć min. 300 członków. Po drugie, krytykując wszystkie inicjatywy będziemy dalej stać w martwym punkcie i nigdzie nie dojdziemy, mimo że jesteśmy najliczniejszą grupą obcokrajowców w Norwegii. Uwielbiamy powtarzać jacy to jesteśmy dla siebie niedobrzy, jak to się inni łączą a my nie. A jak ktoś coś próbuje zrobić, to pierwsi to blokujemy słowem i czynem. Gdzie w tym sens??? Chodzimy w błędnym kole i jak widać nikomu to nie pasuje, ale też nikt nie chce z niego wyjść. Smutne!
