Zobacz, jakie zasiłki na dziecko Ci przysługują w Norwegii

Istnieje szereg różnych zasiłków, które pozwolą zmniejszyć Twoje wydatki na dzieci. Żeby korzystać z któregokolwiek z nich, musisz przede wszystkim odprowadzać składki na ubezpieczenie społeczne (trygdeavgift) w Norwegii. W dalszej części artykułu przeczytasz jakie są inne zasady przyznawania świadczeń na dzieci.

Osiągając dochód w Norwegii, masz prawo do zasiłku rodzinnego (barnetrygd) w wysokości 970 NOK na każde dziecko w wieku 0-18 lat. Zasiłek rodzinny przysługuje już od miesiąca po rozpoczęciu pracy lub działalności gospodarczej w Norwegii, a więc możesz skorzystać z niego także jeśli pracujesz sezonowo w tym kraju.

Zasiłek rodzinny można pobierać także na dzieci przebywające w Polsce (lub innym kraju w obrębie EOG), pod warunkiem, że osoba zatrudniona w Norwegii ma wspólne zameldowanie z dzieckiem w kraju jego zamieszkania.

Świadczenie dla rodziców dzieci w wieku 13-23 miesięcy, nazywane zasiłkiem opiekuńczym (kontantstøtte) przyznawane jest na podobnych zasadach jak zasiłek rodzinny. Kwota jest jednak znacznie wyższa, to 6 000 NOK miesięcznie na jedno dziecko. Świadczenie jest redukowane jeśli Twoje dziecko uczęszcza do żłobka z publicznym dofinansowaniem. Jeśli dziecko spędza w takiej instytucji 20 lub więcej godzin tygodniowo, nie przyznaje się zasiłku opiekuńczego. Tak jak w przypadku zasiłku rodzinnego, możesz pobierać kontantstøtte na dziecko przebywające w Polsce, dopóki masz z nim wspólne zameldowanie.

Jeśli urodziło Ci się dziecko lub adoptowałeś dziecko w wieku do lat 15, możesz pobierać zasiłek rodzicielski przez 49 tygodni ze stawką 100 proc. lub 59 tygodni ze stawką 80 proc. Całe świadczenie składa się z trzech części – zasiłku macierzyńskiego (mødrekvote), ojcowskiego (fedrekvote) oraz części wspólnej (fellesperiode):

Aby wnioskować o zasiłek rodzicielski, co najmniej jedno z rodziców musi nabyć do niego prawo, czyli osiągać dochód przez minimum 6 z 10 miesięcy poprzedzających urlop rodzicielski. Istnieje też kryterium co do wysokości dochodu – obecnie minimalny roczny dochód to 45 034 NOK. Możesz także wnioskować o łączenie zasiłku z pracą i przenoszenie części okresów zasiłkowych na później. Masz możliwość wnioskowania o foreldrepenger również wtedy, gdy przebywasz z dzieckiem w Polsce.

Gdy tylko matka posiada prawo do zasiłku, świadczenie w całości przypada na nią. Jeśli tylko ojciec jest uprawniony do zasiłku, może pobierać zasiłek przez 40 lub 50 tygodni w zależności od stawki (100 proc. lub 80 proc.). Wówczas wobec matki dziecka stawia się wymóg aktywności, czyli pracy lub nauki na 75 proc. etatu. W przypadku aktywności o mniejszym wymiarze zasiłek ulega redukcji.

Jeśli matka nie wypracowała sobie prawa do zasiłku macierzyńskiego, może wnioskować o jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia lub adopcji dziecka (engangstønad ved fødsel og adopsjon). Kryterium przyznania zapomogi jest członkostwo w norweskim systemie ubezpieczeń w momencie narodzin lub adopcji dziecka. W przypadku adopcji istnieje warunek wieku dziecka do lat 15.

W niektórych przypadkach zasiłek wypłaca się ojcu, np. w przypadku śmierci matki lub utraty przez nią praw rodzicielskich, jeśli to ojciec przejmuje opiekę nad dzieckiem. Obecnie kwota becikowego wynosi 44 109 NOK. Zapomoga wyklucza się z zasiłkiem rodzicielskim, możesz mieć prawo tylko do jednego z tych dwóch świadczeń.

Zasiłek z tytułu opieki nad chorym dzieckiem (omsorgspenger) przyznaje się pracownikom, osobom samozatrudnionym i freelancerom, którzy nie mogą wykonywać swojej pracy, gdyż opiekują się chorym dzieckiem. Świadczenie zastępuje utracony w takim przypadku dochód i przyznawane jest przed ukończeniem przez dziecko 12 lat. O omsorgspenger wnioskować możesz do 18 roku życia dziecka tylko w przypadku, gdy jest ono chronicznie chore lub niepełnosprawne.

Jeśli opiekujesz się chorym dzieckiem bądź inną bliską osobą w terminalnej fazie życia, możesz wnioskować o zasiłek pielęgnacyjny (pleiepenger). Wymogiem uzyskania prawa do pleiepenger jest przepracowanie minimum 4 tygodni przed pobieraniem świadczenia oraz utracenie dochodu z powodu opieki nad chorym. Zasiłek można otrzymać na dziecko do lat 12, jeśli jest ono hospitalizowane lub poddane leczeniu klinicznemu. W przypadku dzieci chorych lub niepełnosprawnych granica zwiększa się do 18 lat. Świadczenie przyznaje się bez względu na wiek opiekunom osób upośledzonych umysłowo lub mających poważną czy zagrażającą życiu chorobę.

Kobiety, które nie mogą kontynuować pracy z powodu zagrożenia dla ciąży, mają prawo do zasiłku ciążowego (svangerskapspenger). Warunkiem jest zatrudnienie w okresie co najmniej 4 tygodni i osiągnięcie rocznego dochodu w wysokości co najmniej 45 034 NOK. Wymogiem jest opinia lekarza lub położnej, że warunki w pracy mogą zaszkodzić ciąży. Zasiłek przyznaje się gdy pracodawca nie ma możliwości zorganizować pracy w bezpiecznych warunkach. Za szkodliwe warunki uznaje się np. pracę przy substancjach chemicznych, pracę fizyczną lub narażenie na stres.

Czy spełniasz wymagania do któregoś z wyżej wymienionych świadczeń? Warto złożyć wniosek o zasiłek, może on pomóc pokryć wiele wydatków związanych z opieką nad dzieckiem.

Wszystkie stawki podane w artykule dotyczą roku 2015.