Nie otrzymałeś jeszcze feriepenger? Ustal urlop z pracodawcą

Przypomnijmy czym jest norweskie wynagrodzenie urlopowe. Pracownicy nie otrzymują standardowej wypłaty podczas urlopu. W zamian otrzymują feriepenger, które wypracowali sobie w ubiegłym roku. 

Wysokość feriepenger uzależniona jest od osiągniętego dochodu oraz od długości urlopu jaka przysługuje danemu pracownikowi. Zwykle jest to 10,2 proc. pensji brutto z poprzedniego roku. Feriepenger zwykle wypłacane są w okresie urlopowym, czyli w miesiącach letnich. Niektórzy wykorzystują jednak urlop wcześniej lub później, dlatego też feriepenger trafiają na konta podatników w różnych miesiącach. 

Zasadniczo wynagrodzenie urlopowe wypłaca się, gdy pracownik idzie na urlop. Feriepenger nie wypłaca się w ramach niewykorzystanego urlopu, ponieważ zadaniem dodatku urlopowego jest pokrycie wydatków na okres, w którym nie otrzymujesz standardowej wypłaty. 

Inaczej może być w przypadku rozwiązania stosunku pracy, wówczas pracownik powinien otrzymać feriepenger ostatniego dnia przed końcem zatrudnienia. 

Wynagrodzenie urlopowe jest opodatkowane, podobnie jak zwykłe wypłaty od pracodawcy. Feriepenger są jednak zwolnione z obowiązku odciągania zaliczki na podatek (forskuddstrekk). Kwota wynagrodzenia urlopowego musi być ujęta w zeznaniu podatkowym za ten rok, w którym zostało wypłacona. Jeśli nie uwzględniłeś feriepenger w poprzednich latach, powinieneś złożyć korektę podatkową. 

Dodatek urlopowy wypłaca się również przy zasiłkach z NAV – chorobowym (sykepenger), pielęgnacyjnym (pleiepenger), szkoleniowym (opplæringspenger), ciążowym (svangerskapspenger) i rodzicielskim (foreldrepenger). Osoby pobierające zasiłek rehabilitacyjny (arbeidsavklaringspenger) w czerwcu są zwolnione od odprowadzania zaliczki podatkowej w dwóch czternastodniowych okresach. Od 1 stycznia 2015 pobieranie zasiłku dla bezrobotnych nie daje prawa do feriepenger. 

Jeśli nie otrzymałeś jeszcze feriepenger, ustal z pracodawcą datę Twojego urlopu. Pamiętaj jednak, że według norweskiego prawa urlopowego (ferieloven) to pracodawca ma ostatnie słowo w kwestii ustalania terminu urlopu. Oznacza to, że może on nakazać pracownikowi wziąć urlop w określonym terminie, nawet jeśli nie ten nie wnioskował o urlop. Przepis ten nie dotyczy dodatkowego tygodnia urlopu przysługującego seniorom. Osoby powyżej 60 roku życia otrzymują dodatkowy tydzień urlopu i mają prawo wykorzystać go w wybranym przez siebie terminie. Zwykle jednak można porozumieć się z pracodawcą na ten temat i dostosować urlop tak, by obie strony były usatysfakcjonowane.