Nie tylko „siedziba olbrzymów” i największe jezioro w kraju: co jeszcze skrywa Oppland

Oppland jest okręgiem leżącym w regionie Østlandet. Niektórzy są zdania, że Oppland było najbardziej zaludnioną częścią Norwegii do początku XIX wieku. Później – na skutek emigracji mieszkańców do Oslo, a także Stanów Zjednoczonych, populacja drastycznie zmalała. Dzisiaj okręg zamieszkuje niecałe 200 tys. mieszkańców. Te okolice zachwycają dzikim, górskim krajobrazem z mnóstwem krystalicznie czystych niebieskich rzek i małych jezior.

Na terenie Oppland i Sogn og Fjordane znajdują się najwyższe w całej Skandynawii góry – Jotunheimen. Wśród łańcucha górskiego mieszczą się Galdhøpiggen – najwyższa góra w Norwegii (2469 metrów n.p.m.) i Besseggen, czyli słynna, niezwykle wąska drań górska biegnąca pomiędzy jeziorami Gjende i Bessvatnet. Co ciekawe, obydwa jeziora znajdują się na różnych wysokościach (różnica pomiędzy nimi wynosi 400 metrów) i mają… różne kolory. Gjende jest turkusowe, a Bessvatnet – niebieskie, co sprawia, że widok jest naprawdę nietypowy. W górach Jotunheimen można znaleźć również liczne wodospady, małe jeziora i lodowce. Te okolice są doskonałym miejscem do podejmowania rozmaitych aktywności – zaczynając od wspinaczki, turystyki jaskiniowej, spacerów po lodowcach, a na pieszych wycieczkach kończąc.

Nazwę Jotunheimen (pierwotnie Jøtunheimen) nadał górom w 1862 roku norweski pisarz Aasmund Olavsson Vinje. Do stworzenia tego terminu zainspirowały go dzikie krajobrazy i mitologia nordycka: słowo „Jotunheimen” oznacza „siedzibę olbrzymów”.

Głównym miastem w Oppland jest Lillehammer, które zyskało szczególną sławę jako stolica Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994. Miasteczko jest nie lada gratką dla fanów sportu: znajduje się w nim kompleks dwóch skoczni narciarskich Lysgårdsbakken, na których rozegrano zawody skoków narciarskich podczas Igrzysk. Te skocznie wykorzystywane są także regularnie w czasie konkursu Pucharu Świata. Na terenie wschodniej części Lillehammer mieszczą się również inne obiekty olimpijskie, m.in. centrum sportowe Håkons Hall, w którym znajduje się Norweskie Muzeum Olimpijskie.

W urokliwym Lillehammer można znaleźć także liczne zabytki historyczne i atrakcje turystyczne, na przykład skansen Maihaugen i dom pisarki Singrid Undset, laureatki Nagrody Nobla w 1928 roku. W centrum miasta atrakcją są natomiast drewniane domy z XIX wieku.

W odległości 13 km od centrum Lillehammer znajduje się Hunderfossen – rodzinny park rozrywki oferujący wiele form aktywności sportowych, między innymi wodne zabawy, skakanie na trampolinach czy grę w minigolfa.

Przez cały rok na terenie okręgu można odwiedzać parki narodowe, które zachwycają wysokimi szczytami i pozwalają odkrywać piękno norweskiej przyrody. Poza Parkiem Narodowym Jotunheimen warto wybrać się do Rondane – najstarszego parku narodowego w Norwegii, założonego w 1962 roku. Na jego terenie znajduje się wiele szczytów o wysokości powyżej 2 tys. metrów. Rondane jest siedliskiem stad dzikich reniferów.

Niedaleko parków Jotunheimen i Rondane, na granicy Hedmark i Oppland, leży także Park Narodowy Dovrefjell-Sunndalsfjella, w którym można spotkać piżmowoły. Warto odwiedzić też park Langsua, który stanowi doskonałe miejsce na wycieczki piesze i rowerowe.

Na południe od Lillehammer znajduje się Mjøsa – największe jezioro w Norwegii, którego powierzchnia przekracza 360 km². Na jego zachodnim brzegu leży Gjøvik, miasto liczące niecałe 30 tys. mieszkańców. Z racji niedalekiego położenia od Lillehammer, w 1994 roku było jednym z miast-gospodarzy podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich.

W Gjøvik warto zobaczyć Olympiske Fjellhall, czyli salę sportową wykutą we wnętrzu góry. To ewenement na skalę światową i jedna z największych atrakcji turystycznych w okolicy. Na miejscu można zwiedzić wystawy poświęcone norweskim igrzyskom.

Kolejną atrakcją, którą można odnaleźć podczas pobytu w Gjøvik, jest wycieczkowy statek parowy DS Skibladner. Statek kursuje w sezonie letnim, a całodzienny rejs obejmuje trasę z Gjøvik do Lillehammer lub Eidsvoll. Skibladner jest najstarszym wciąż użytkowanym parowcem na świecie – kursuje z przerwami od 1856 roku. Jego nazwa pochodzi od Skíðblaðnir, mitycznego statku należącego do nordyckiego boga Frejra.

źródła: visitnorway.pl, discoveringnorway.com, wyjechac.pl, lillehammer.lovetotravel.pl, hunderfossen.no