Romans mody z architekturą
Związek architektury z modą może stać się pięknym romansem. Obie nie tylko dają naszemu ciału schronienie, ale nade wszystko pragna nas wyrażać, wyróżniać i bawić.
Oslo a modernizm
Często w Oslo odwiedzają mnie zagraniczni znajomi. Staram się wtedy bardzo rzetelnie pokazywać im miasto. Kiedyś rozpoczynałam zwiedzanie od Pałacu Królewskiego, dzielnic willowych, innymi słowy XIX wieku... i tej skandynawskiej surowości bryły, skromności zdobienia, a oni porównywali pałac z wiedeńskim wzniesionym przepychem godnym Habsburgów, a Oslo wypadało blado w oczach wielu... Błąd! Postanowiłam nie pokazywać rzetelnie, a atrakcyjnie! To, czym Oslo imponuje i przyciąga obecnie to miasto wieku XXI, Tjuvholmen, Bjørvika, Barcode, czyli modernizm, przestrzeń i geometria.
Barcode to klaster ustawionych w rzędzie wieżowców powstających w poprzemysłowej części fiordu Bjørvika w centrum Oslo. Bardziej atrakcyjna nazwa projektu - Kwartał Operowy - zdradza sąsiedztwo nowoczesnej bryły Opery Narodowej. Wieżowce, a pomiędzy nimi faktury, skosy, okładziny, uskoki czyli styl, który wydaje się być udziwnieniem modernizmu i znajdowaniem fantazyjnych, malowniczych, niefunkcjonalnych a przede wszystkim estetycznych rozwiązań i efektów. Innymi słowy prawdziwa uczta dla oka i rozpusta dla obiektywu fotografa!
To nieoczywista a zarazem prosta architektura typowa dla Skandynawii, ale warto wspomnieć, że swoją cegiełkę (dosłownie i w przenośni!) dokładają Polacy pracujący w Oslo chociażby na rusztowaniach. Mimo że to wysokie budynki, to jednak mają wyczuwalny rys skandynawski. Za nimi znajduje się taki niesamowity most, który wygląda jak rollercoaster. Bingo! To tam powstaje nasza sesja zdjęciowa!
Moda a lata 60.
Budynki na początku wydają się do siebie nie pasować, ale to złudne wrażenie. Niby różne, a jednak harmonijne i o to bez wątpienia chodziło w tym projekcie architektonicznym. O to również chodzi w moim skromnym stylizacyjnym projekcie, w którym sama pozuję. Lata 60. z rysem modernizmu w tożsamej z nim scenerii.
Po części inspiracją był dla mnie styl Lesley Hornby – modelki, która ze względu na swe wątłe ciałko nie pasowała do epoki, ale na przekór stała się jej ikoną. Chłopięca sylwetka, krótkie, zaczesane na bok włosy, ogromne, mocno podkreślone kredką oczy. Młodziutka Lesley przybrała pseudonim z dzieciństwa –Twiggy (Gałązka), a wkrótce została ogłoszona przez Daily Express twarzą 1966 roku. Przełomowego, również dla mody, bo wtedy to Mary Quant wprowadziła kolekcję inspirowaną stylem młodzieżowej subkultury modsów - kolorowe, trapezowe mini, rozkloszowane sukienki w kształcie litery "A", zaokrąglone kołnierzyki i pudełkowe płaszcze. Kolekcja ta okazała się być prawdziwą rewolucją, której żywotność dostrzegamy na pokazach mody praktycznie co sezon. Modę zdominowały wtedy syntetyczne poliestry, PCV czy Tyvek. Twiggy stała się ikoną tej rewolucji, a proste, minimalistyczne, dziewczęce fasony, które nosiła, przetrwały próbę czasu.
foto: styl Twiggy
Zabawa w interpretację
Sukienka od norweskiej projektantki Cathrine Hammel swoim trapezowym kształtem i mini długością nawiązuję do stylu lat 60. Owszem, jest bardzo krótka, ale moralności broni jej szerokość, niski golf i kieszenie, które pozwalają ję obciągać do granic możliwości. Geometryczne wzory w ciepłych, stonowanych barwach stanowią jakby nierozłączny element modernistycznego krajobrazu. Także szalone rajstopy nawiązują tak do stylu ikony lat 60. jak i do wszechotaczającej mnie tutaj geometrii. Buty marki COS (marki będąca kwintesencją minimalistycznego modernizmu) są tak białe i niewinne, że nie pogardziłaby nimi sama Twiggy, ale szpic spokrewnia je z nowoczesną architekturą i zarazem... geometrycznym wzorem sukienki.
Przeciwdeszczowe palto, które nazywam pieszczotliwie landrynkową papą, tak ze względu na materiał, krój jak i kolor, jest jak wypożyczone z lat 60. Podobnie jak berety - użyłam bowiem dwóch: brązowego – do rózowego palta i rózowego - do brązowej sukienki. Niemniej, małe przemieszanie tej konfiguracji wcale by stylizacji nie zaszkodziło, ale pchnęło ją tylko na nowe monochromatyczne tory. Nieprzypadkowo mam też na ręce srebrne, matowe bransoletki – współgrają przecież ze stalową konstrukcją mostu wyrastającą z niemal każdego zdjęcia.
Okrągłe, białe okluary z jednej strony w sposób oczywisty nawiązują do epoki, a z drugiej – stanowią genialny kontrast dla kątów widocznych na sukience i w architekturze.
Związek architektury z modą może stać się pięknym romansem. Łączy je przede wszystkim ich najbardziej podstawowa funkcja – dać naszemu ciału schronienie przed zewnętrznymi wpływami. Architektura jest monumentalna i trwała a moda zmienna i sezonowa. Obie natomiast nie chcą nas jedynie kryć, pragną nas wyrażać, wyróżniać i bawić.
Kasia Tarnowska jest autorką bloga modowego www.kasiavskaisa.com. Dyplomowana stylistka, personal shopper i dziennikarka mieszkającą w Oslo. Stylizuje i fotografuje polskie dziewczyny starając się udowodnić, że zawsze warto się wyróżniać. Dla Mojej Norwegii pisze o tym, jak ubiera się norweska ulica.
Za treści blogów Moja Norwegia nie ponosi odpowiedzialności.
zdjęcie: Chris Borowiak
Jak oceniasz ten artykuł?
Dodaj komentarz
0 / 300
Wyślij
reklama | kup tutaj »