W norweskim systemie podatkowym płacenie podatków jest równoznaczne z opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne (norw. trygdeavgift). To z nich finansowane są zasiłki wypłacane przez norweski Urząd Pracy i Polityki Socjalnej. Aby część pieniędzy zwracała się, określone rodzaje zasiłków są opodatkowane. Świadczeniobiorcy odnoszą jednak z tego bardzo ważną korzyść – cała suma zasiłku (brutto) wlicza się do ich dochodu. 

Dzięki temu uprzednie pobieranie ich może okazać się nieocenionym atutem. Wyobraźmy sobie, że pan Dariusz, po zaledwie 2 miesiącach w nowym miejscu pracy, nie otrzymał nowej umowy i nie może znaleźć zatrudnienia. W tej sytuacji postanawia ubiegać się w NAV o dagpenger, czyli zasiłek dla bezrobotnych, aby miał źródło utrzymania dopóki nie znajdzie nowej pracy. Okazuje się, że jego dochód uzyskany w ciągu ostatniego roku podatkowego z tytułu umowy o pracę jest wystarczający. Dodatkowo, pobierany wówczas zasiłek rodzicielski zwiększy wysokość wypłacanego zasiłku dla bezrobotnych.

Wspomniany zasiłek rodzicielski (foreldrepenger) to świadczenie przyznawane ojcu lub/i matce, którym urodziło się dziecko. Jego celem jest udzielenie wsparcia w początkowym okresie wychowania, kiedy rodzice tymczasowo zaprzestają pracy, by przebywać z dzieckiem. Barnetrygd - zasiłek rodzinny – to podstawowe wsparcie dla pracujących w Norwegii, którzy posiadają choć jedno dziecko w wieku do lat 18. Jego wysokość to 970 NOK miesięcznie na dziecko (dodatkowe 970 w przypadku samotnego rodzica).

Barnetrygd może być pobierane jednocześnie z kontantstøtte – zasiłkiem opiekuńczym, który jest przyznawany, gdy ubiegający się wychowuje dziecko będące w wieku 1-2 lat. Z kolei dagpenger – zasiłek dla bezrobotnych – tak jak przedstawiono to na przykładzie pana Dariusza, stanowi pomoc finansową dla osób bezrobotnych poszukujących pracy lub też przebywających na permitteringu – postojowym, na który kieruje pracodawca w sytuacji, gdy firma nie ma zleceń dla pracownika z powodu przestoju w branży. Wszystkie powyższe świadczenia łączy to, że aby je uzyskać, należy spełnić określony minimalny próg dochodowy. W tym pomagają właśnie zasiłki opodatkowane, do których zaliczamy: rodzicielski, chorobowy, rehabilitacyjny, pielęgnacyjny, ciążowy, szkoleniowy oraz dla bezrobotnych. Zasiłki te wliczają się w dochód także przy wnioskowaniu o kredyt konsumencki. Fakt, że od niektórych zasiłków NAV odprowadza składki do Skatteetaten, może więc odmienić niejedną sytuację na lepsze.