Prawo do ulgi standardowej 10% (norw. standardfradrag) przysługuje głównie osobom, które dopiero niedawno zaczęły pracować w Norwegii. Poniżej opisujemy warunki, jakie należy spełnić, by otrzymać tę ulgę oraz podpowiadamy, na co zwrócić szczególną uwagę.

Ulga standardowa 10% przyznawana jest przez 2 lata od momentu osiągnięcia rezydencji podatkowej. W praktyce oznacza to, że osoby, dla których rok 2016 był pierwszym lub drugim rokiem pracy w Norwegii, mają prawo do rozliczenia z ulgą standardową 10%. Często również pracownicy sezonowi, którzy regularnie przyjeżdżają do pracy na krótki okres, kwalifikują się do tej ulgi.

W przypadku rozliczenia z ulgą 10%, urząd bierze pod uwagę przychód brutto i na jego podstawie wylicza wysokość odpisu. Maksymalna wysokość potrącenia w ramach ulgi 10% to 40 000 NOK. Osobom, które otrzymywały nieopodatkowane wynagrodzenie, często nie opłaca się skorzystanie z tej opcji. Ulga 10% wyklucza także dodatkowe opisy, jak np. odpis kosztów poniesionych w ramach dojazdów do pracy lub odpis odsetek od kredytu hipotecznego.

Istnieje możliwość połączenia ulgi 10% z rozliczeniem w drugiej klasie podatkowej. Druga klasa podatkowa przeznaczona jest dla osób, których małżonek w roku 2016 osiągnął dochód niższy niż 45 870 NOK (21 540 zł).

W przypadku małżeństw mieszkających razem w Norwegii, sytuacja wygląda nieco inaczej. Prawo do ulgi 10% przysługuje tylko tym osobom, których małżonek przebywający w Norwegii również rozlicza się z tą ulgą. Jeżeli tylko jeden małżonek nie spełnia warunków do otrzymania ulgi standardowej, żadne z nich nie może skorzystać z tej opcji.


Artykuł powstał we współpracy z firmą Multinor.