Enkeltpersonforetak – zeznanie podatkowe dla osób prowadzących indywidualną działalność gospodarczą

W świetle norweskich regulacji podatkowych zeznanie podatkowe składają wszystkie osoby i podmioty posiadające majątek lub wykazujące jakikolwiek dochód. Nawet jeśli sam dochód nie podlega opodatkowaniu, należy takie zeznanie złożyć.

Jeśli nie otrzymamy częściowo wypełnionego formularza zeznania do uzupełnienia, należy do urzędu skarbowego (Skatteetaten) wysłać specjalny druk dla osób, które nie otrzymały wstępnie wypełnionego zeznania – RF-1281.

Po otrzymaniu zeznania trzeba je bardzo starannie sprawdzić i skorygować wszelkie nieścisłości. Zeznanie można składać drogą elektroniczną do 31 maja w roku następującym po roku dochodowym. Do niedawna istniała również możliwość składania zeznania w formie papierowej, jednak już w tym roku wycofano tę opcję i wszystkie zeznania akceptowane są jedynie w wersji elektronicznej.

Jeśli z jakiś powodów nie wyślemy zeznania do urzędu skarbowego, możemy liczyć się z następującymi konsekwencjami:

- szacunkowym ustaleniem dochodu firmy;
- zapłaceniem dodatkowego podatku (tilleggskatt);
- utratą prawa do odwołania od decyzji urzędu.

Rozliczenie podatkowe zostaje wysłane do podatników w październiku po zakończeniu roku dochodowego. Jeśli zapłacono zbyt niską kwotę podatku, należy dopłacić różnicę w terminie widniejącym na odwrocie rozliczenia. Termin uiszczenia zaległości przy zmianie wyliczenia podatku wynosi trzy tygodnie od daty podanej na rozliczeniu.

Odwołanie od rozliczenia podatkowego (ligningen) należy złożyć w lokalnym urzędzie skarbowym w terminie do sześciu tygodni od otrzymania dokumentu. W piśmie do urzędu należy podać konkretne błędy.

Nawet w przypadku złożenia odwołania od rozliczenia podatkowego należy opłacić zaległy podatek w terminie. W przypadku zwłoki naliczone zostaną odsetki. Nadpłacony podatek zostanie zwrócony w ciągu trzech tygodni od daty podanej na rozliczeniu.

Na kształt zeznania podatkowego i ostatecznego rozliczenia mogą mieć wpływ różne czynniki, które należy rozważyć indywidualnie. Pod uwagę powinno się wziąć podsumowanie roczne kredytu lub leasingu, ewentualne wynagrodzenie pobierane w formie pensji, wszelkie faktury wychodzące i przychodzące, ewentualne dodatkowe ubezpieczenia.

Pamiętajmy, że firma jednoosobowa nie jest podmiotem prawnym, a cała odpowiedzialność za zobowiązania spoczywa na właścicielu. Dlatego należy sprawdzać dokumentację otrzymaną z urzędu, a także odpowiadać na przychodzącą korespondencję.


Źródła: Taxnorway.no, Skatteetaten.no, materiały własne