Urząd Podatkowy podzielił przygotowywanie gotowych rozliczeń na trzy tury. Oficjalne daty rozpoczęcia poszczególnych etapów to: 22.06.2017, 02.08.2017 oraz ostateczny termin 25.10.2017. Są one jednak umowne i wiele osób otrzymało wynik rozliczenia (skatteoppgjør) jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem ich wysyłki.

Ci, którzy do tej pory nie zapoznali się z rezultatem rozliczenia, mogą spodziewać się wiadomości ze Skatteetaten pod koniec października.

Po otrzymaniu wyniku należy sprawdzić poprawność gotowego rozliczenia. Trzeba zweryfikować wartości widniejące na dokumencie oraz upewnić się, czy urząd uwzględnił wszystkie dodatkowe odpisy. Chociaż system sprawdzania zeznań podatkowych w Norwegii działa dość sprawnie, w rozliczeniach mogą zdarzyć się błędy. To podatnik jest odpowiedzialny za poprawne rozliczenie się z urzędem. W przypadku wykrycia nieprawidłowości urząd może naliczyć karne odsetki. Jak tego uniknąć? 

Jednym z błędów najczęściej występujących w rozliczeniach jest wysokość przyznanego odpisu kosztów uzyskania przychodu (minstefradrag). Odpis ten jest uzależniony od czasu pobytu w Norwegii w danym roku podatkowym. Im dłużej dana osoba przebywała w Norwegii, tym większy odpis uzyska.

Aby pokazać, jak ogromny wpływ na ostateczny wynik rozliczenia ma ta kwestia, porównajmy średnią wysokość odpisów za: 

– 1 miesiąc pobytu: 7 621 kr
– 6 miesięcy pobytu: 45 725 kr
– 12 miesięcy pobytu: 91 450 kr

Kolejną kwestią jest także przyznanie odpowiedniej klasy podatkowej (skatteklasse). Druga klasa podatkowa to ulga dla osób w związku małżeńskim, których współmałżonek nie pracuje lub osiąga odpowiednio niski dochód. Często zostaje automatycznie przyznana, jeżeli drugi małżonek również mieszka w Norwegii i spełnia dane kryteria. Jeżeli małżonek nie wymelduje się z Norwegii, ale wróci do Polski i rozpocznie pracę, w której osiągany dochód przekroczy progi do rozliczenia w 2 klasie, niewiedza urzędu spowoduje błędne przyznanie ulgi. Należy zweryfikować, czy Skatteetaten wykonał rozliczenie w odpowiedniej klasie podatkowej.  

Problemów przysparzają także odpisy w ramach statusu pendler. Odpisy te wymagają przygotowania dodatkowej dokumentacji, potwierdzającej prawo do ich odliczenia. Urząd często kontroluje otrzymane zeznania podatkowe, szczególnie w przypadku pendlerów. Weryfikuje wówczas podane wartości odpisów, np. podane odległości między miejscem zamieszkania w Norwegii a miejscem wykonywania pracy, a także wydatki poniesione na mieszkanie. Urząd sprawdza liczbę osób zamieszkałych pod danym adresem i zestawia to z wysokością podanych w rozliczeniu opłat. W razie wątpliwości lub nieścisłości urząd wysyła pismo do podatnika w celu poinformowania o nieuznaniu odpisu lub z prośbą o dostarczenie dodatkowych dokumentów czy informacji.  

Osoby, które zmieniały miejsce zamieszkania w Norwegii, powinny upewnić się, czy nowy adres jest zarejestrowany w rejestrze ludności (folkeregister). Jeśli urząd wyśle pismo na nieodpowiedni adres, mogą nie dowiedzieć się w porę o konieczności złożenia wyjaśnień, a w konsekwencji – nie otrzymają odpisów, o które się ubiegały.

Co zrobić w przypadku odkrycia błędów w rozliczeniu? W takiej sytuacji zaleca się złożenie korekty podatkowej. Powinna ona zostać dostarczona do urzędu do 6 tygodni po otrzymaniu wyniku rozliczenia, jednak istnieje możliwość odwołania od rozliczenia nawet sprzed 3 lat. W praktyce wygląda to tak, że im szybciej nastąpi odwołanie, tym większa jest szansa na pozytywne rozpatrzenie sprawy. W przypadku korekt złożonych rok lub później po otrzymaniu wyniku, urząd często prosi o wyjaśnienie tak długiej zwłoki. 

Odwołanie nie przysługuje tylko tym, których rozliczenie było błędne. Jeżeli ktoś nie zdążył zgromadzić odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej prawo do odpisów na czas, ma szansę ubiegać się o dodatkowe ulgi, składając korektę podatkową.


Artykuł powstał we współpracy z firmą Multinor.