Przerwy w pracy

Postanowienia Kodeksu pracy (Arbeidsmiljøloven, AML) nie przewidują rezygnacji z przerwy w celu wcześniejszego wyjścia z pracy. Oto kilka innych ważnych aspektów związanych z przerwami.

Obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie przerwy zgodnie z wymogami prawa. Ponieważ przerwa oznacza „przerwanie pracy”, praca ciągła i odebranie przerwy w postaci wcześniejszego wyjścia jest niezgodne z Kodeksem. Każdy pracujący powyżej pięciu i pół godziny ma prawo do co najmniej jednej przerwy (AML § 10-9). Przepisy nie stanowią dokładnie jak długa przerwa przysługuje pracownikom pracującym krócej niż osiem godzin, jednak wg Inspekcji Pracy (Arbeidstilsynet) przerwa powinna mieć co najmniej 20 minut.

W punkcie wyjścia pracownik nie powinien otrzymywać wynagrodzenia za przerwę. Jeśli ma możliwość opuszczenia miejsca pracy w czasie przerwy i ma dostęp do pokoju socjalnego o zadowalającym standardzie, pracodawca może odliczyć przerwę od czasu pracy. Jeśli jednak pracownik nie może opuścić miejsca pracy, żeby udać się na przerwę lub jeśli nie ma specjalnego pomieszczenia o zadowalającym standardzie, czas przerwy wliczany jest do płatnego czasu pracy i należy za niego wypłacić wynagrodzenie.

Jeśli pracownik pracuje dwie godziny powyżej zwykłego czasu pracy, należy mu się dodatkowa, co najmniej półgodzinna przerwa. Ta przerwa jest płatna. Jeśli przerwa jest wykorzystana po upłynięciu zwykłego czasu pracy, należy też za nią wypłacić dodatek za nadgodziny (co najmniej 40 proc. stawki podstawowej). Jeśli przerwa jest wykorzystana w zwykłym czasie pracy, nie nalicza się za nią dodatku za nadgodziny.

Pracodawca nie ma obowiązku udzielać przerwy na papierosa. Może także zabronić palenia zarówno w środku jak i na zewnątrz. W specjalnych przypadkach, np. przy pracy z chorymi, pracodawca może wprowadzić całkowity zakaz palenia. Jeśli nie obowiązuje taki zakaz, pracownik może w punkcie wyjścia wykorzystać na wypalenie papierosa przerwę należną mu według prawa.

Należy wziąć pod uwagę, że w niektórych przedsiębiorstwach np. w służbie cywilnej, podpisane są specjalne umowy z pracownikami, gdzie przyznaje się dodatkową, płatną przerwę. Dobrze więc sprawdzić umowę o pracę i zorientować się, czy nasza firma nie stosuje specjalnych rozwiązań w tej kwestii.


Źródło: lovdata.no, arbeidstilsynet.no