Jak założyć konto firmowe w norweskim banku?

W ostatnich latach banki zaostrzyły kryteria otwierania kont firmowych dla osób z tymczasowym numerem personalnym (d-nummer), ale także dla właścicieli firm ze stałym numerem personalnym (fødselsnummer) pochodzących z zagranicy.

Wzmożona kontrola klientów instytucji finansowych wynika z zasady „znaj swojego klienta” („kjenn din kunde” prinsippet). Jest ona następstwem przepisów tzw. ustawy o praniu pieniędzy (Lov om tiltak mot hvitvasking og terrorfinansiering mv. (hvitvaskingsloven), m.in. § 5 dotyczącego sprawdzania ryzyka związanego z zawarciem umowy z klientem oraz bieżącej kontroli.

W celu korzystania z usług bankowych dla klientów korporacyjnych, spółki akcyjne (aksjeselskap, AS) mogą być poproszone o dostarczenie następujących informacji do banku:

- List polecający od właścicieli obecnego banku
- Dokumentacja dotycząca pochodzenia kapitału założycielskiego (aksjekapital) w postaci wydruku z konta właścicieli
- Umowa najmu siedziby firmy
- Budżet zakładanych kosztów na bieżący rok
- W przypadku zatrudnienia co najmniej 10 pracowników – umowy o pracę
- Dokumentacja potwierdzająca zgłoszenie pracowników do rejestru (arbeidstakerregisteret) i kopie umów o pracę.
- Informacje dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego pracowników (obligatorisk tjenestepensjon, OTP) oraz ubezpieczenia wypadkowego (yrkesskadeforsikring)

Dodatkowo, przy zakładaniu nowej spółki i jednoczesnym prowadzeniu działalności jednoosobowej, bank może poprosić o przesłanie dodatku do rozliczenia rocznego (næringsoppgave) i ewentualnie umów o pracę, jeśli w firmie jednoosobowej są zatrudnieni pracownicy.

Jeśli powyższe dane nie zostaną dostarczone do banku, umowa o prowadzeniu usług i otworzeniu konta nie zostanie podpisana. Warto pamiętać, że dostarczenie niektórych dokumentów (np. umów o pracę) nie jest możliwe przed zarejestrowaniem firmy.

Jeśli potencjalny klient banku otwiera oddział firmy zagranicznej w Norwegii (NUF) i posiada tymczasowy numer personalny, również musi przejść proces sprawdzania wiarygodności. W tym celu potrzebne są następujące dokumenty:

- List polecający z banku w kraju pochodzenia. Musi zawierać informacje, czy osoba prowadziła firmę w kraju pochodzenia (i ewentualnie w jakim okresie) oraz czy wszystkie sprawy są utrzymywane w porządku z punktu widzenia banku. List taki jest wymagany zarówno od osoby fizycznej, jak i firmy, musi także być przetłumaczony na norweski
- Kopia KRS firmy
- Dokumenty założycielskie
- Opis działalności po norwesku
- Informacje dotyczące podpisanych w Norwegii kontraktów
- Kopia paszportu potwierdzoną notarialnie lub przez inną uprawnioną do tego instytucję
- Dokładne informacje dotyczące profilu działalności firmy na osobnym formularzu

Po otrzymaniu powyższych dokumentów bank rozważa założenie konta. Niezbędna może się okazać osobista wizyta w banku i wylegitymowanie się dokumentem potwierdzającym tożsamość. Bardzo istotne jest, żeby w norweskim rejestrze podmiotów gospodarczych Brønnøysund firma miała uwzględnione tzw. prawo do podpisu (signaturreett).

Wzmożona kontrola może dotyczyć także osób zamieszkałych w Norwegii, ale posiadających tymczasowy numer personalny.

Obecna sytuacja stanowi duże wyzwanie dla firm oraz ich biur księgowych, jako że przepisy dotyczące opodatkowania nakładają na każdego pracodawcę w Norwegii wymóg posiadania konta do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy (skattetrekkskonto).

Firmom jednoosobowym zaleca się natomiast posiadanie konta firmowego ze względu na większą przejrzystość i ułatwienia w prowadzeniu księgowości. Przy planowaniu otwarcia działalności w Norwegii należy brać pod uwagę fakt, że założenie konta może zająć znacznie więcej czasu niż się spodziewaliśmy.

Źródło: materiały własne, Lovdata.no